Μου αρέσει ο γείτονας που μένει ακριβώς απέναντι. Μας χωρίζει μόνο το δρομάκι για τα αυτοκίνητα. Τον βλέπω συχνά έξω, να ασχολείται με τον κήπο ή με το αγροτικό του. Δεν έχουμε μιλήσει ποτέ. Κι εγώ τώρα ψάχνω πώς να του δείξω ότι θα χαιρόμουν να μου πιάσει κουβέντα. Αρκετά φιλόδοξο, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν έχουμε πει ούτε γεια.
Είμαστε και οι δύο γύρω στα είκοσι πέντε και μένουμε με τους γονείς μας. Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που επέστρεψα στο πατρικό μου. Τόσος καιρός ήταν αρκετός για να συνηθίσω να τον βλέπω, αλλά όχι για να ανταλλάξουμε έστω μια λέξη. Ξέρω ποιος είναι ο γείτονας. Για τον ίδιο δεν ξέρω σχεδόν τίποτα.
Το ότι μου αρέσει το κατάλαβα πρόσφατα. Δεν προηγήθηκε κάποιο φλερτ, ούτε έχω μια συζήτηση να θυμάμαι και να αναλύω. Απλώς άρχισα να τον βλέπω αλλιώς. Εκείνος συνεχίζει να κάνει τις δουλειές του, κι εγώ κατάφερα να κάνω έναν απλό χαιρετισμό ολόκληρο θέμα.
Δεν θέλω να του κάνω ερωτική εξομολόγηση από το απέναντι σπίτι. Θέλω μόνο να καταλάβει ότι μπορεί να μου μιλήσει, αν ενδιαφέρεται. Να μη φοβάται ότι θα με φέρει σε δύσκολη θέση επειδή μου έπιασε κουβέντα. Για αρχή, αυτό μου φτάνει.
Το πιο απλό θα ήταν να του κουνήσω το χέρι ή να του πω γεια όταν τον δω έξω. Θα μπορούσε να ανταποδώσει χωρίς να χρειαστεί κανείς μας να εκτεθεί. Κολλάω όμως στο ότι δεν το έχω κάνει τόσο καιρό. Οι γείτονες λένε γεια, δεν είναι κάτι περίεργο. Αλλά εγώ ξέρω γιατί ξαφνικά θέλω να γίνω πιο κοινωνική, και φοβάμαι ότι θα το καταλάβει κι εκείνος.
Υπάρχει και το Facebook. Μου τον εμφάνισε στα άτομα που ίσως γνωρίζω. Ως προς τη διεύθυνση κατοικίας, μέσα έπεσε. Θα μπορούσα να του στείλω αίτημα φιλίας και να γλιτώσω την πρώτη αμηχανία από κοντά. Από την άλλη, θα ήταν κάπως παράξενο να γνωριστούμε μέσω οθόνης ενώ τα σπίτια μας είναι αντικριστά. Δεν έχω αποφασίσει αν αυτό θα του φαινόταν πιο αυθόρμητο ή πιο μελετημένο από έναν χαιρετισμό.
Βέβαια, άλλο να καταλάβει ότι είμαι φιλική κι άλλο να καταλάβει ότι μου αρέσει. Ούτε το να δεχτεί ένα αίτημα θα σήμαινε απαραίτητα ότι του αρέσω κι εγώ. Θέλω να κάνω ένα μικρό άνοιγμα, χωρίς να δηλώσω περισσότερα απ’ όσα είμαι έτοιμη να πω. Αναρωτιέμαι τι θα τον έκανε να νιώσει πιο άνετα να μου πιάσει κουβέντα. Δεν ξέρω αν θέλει καν να με πλησιάσει.
Προς το παρόν, εκείνος παραμένει ο γείτονας απέναντι. Κι εγώ ακόμη σκέφτομαι αν θα με ακούσει πρώτα να λέω γεια ή αν θα δει ένα αίτημα φιλίας. Δεν έχω κάνει τίποτα από τα δύο.
