Αφού κοιμηθήκαμε μαζί, ένας από τους πιο κοντινούς μου φίλους έκανε πλάκα ότι θα μπορούσα να τον βοηθήσω να βρει κοπέλα. Του είπα ότι με πλήγωσε. Φλερτάραμε εδώ και κάποιο διάστημα και ξαφνικά βρισκόμουν στη θέση της φίλης που θα τον βοηθούσε να γνωρίσει κάποια άλλη.
Είμαι 23 κι εκείνος 22. Εκείνο το βράδυ ήμασταν και οι δύο πολύ μεθυσμένοι. Το σεξ ήταν έντονο και είπαμε και οι δύο πως νιώθαμε ασφάλεια ο ένας με τον άλλο. Για μένα αυτό είχε σημασία. Δεν ήταν κάποιος που μόλις είχα γνωρίσει, αλλά ένας άνθρωπος με τον οποίο είχα ήδη μεγάλη οικειότητα.
Μετά, όμως, είπε ότι δεν πρόκειται να ξαναγίνει και πως ήταν απλώς σεξ. Εγώ εξακολουθούσα να έχω έντονα συναισθήματα για εκείνον, ενώ εκείνος έμοιαζε να έχει αφήσει το περιστατικό πίσω του. Το αστείο με την κοπέλα με πόνεσε ακριβώς γι’ αυτό: εκείνος μπορούσε να με φαντάζεται να τον βοηθάω στα ερωτικά του κι εγώ ακόμα προσπαθούσα να καταλάβω τι είχε συμβεί μεταξύ μας.
Μου έχει πει ότι δεν είναι έτοιμος για σχέση. Ούτε εγώ είμαι, όσο παράξενο κι αν ακούγεται μέσα σε όλα αυτά. Έχω δικά μου θέματα που χρειάζεται να δουλέψω και το αναγνωρίζω. Δεν έχω έτοιμο στο μυαλό μου ένα σχέδιο για να γίνουμε ζευγάρι. Αλλά άλλο το να μην είμαι έτοιμη για σχέση κι άλλο το να μη νιώθω τίποτα για τον άνθρωπο με τον οποίο έκανα σεξ.
Νιώθω ότι με χρησιμοποίησε, χωρίς να ξέρω αν αυτή ήταν η πρόθεσή του. Σκέφτομαι το φλερτ, το σεξ, το ότι είπαμε πως νιώθουμε ασφάλεια μαζί. Σκέφτομαι όμως και τη στάση του μετά. Θέλω να κρατήσω τη φιλία μας, αλλά δεν μπορώ να κάνω πως δεν πληγώθηκα.
Το δύσκολο είναι ότι δεν έχει απομακρυνθεί από τη ζωή μου. Παραμένουμε πολύ κοντά, μιλάμε καθημερινά και εκείνος θέλει να συνεχίσουμε να είμαστε στενοί φίλοι. Για εκείνη τη νύχτα, όμως, δεν έχουμε ξαναμιλήσει. Κι εγώ νιώθω ότι με βλέπει πια αποκλειστικά σαν φίλη. Δεν θέλω να μπερδεύω το ότι με θέλει κοντά του με το ότι θέλει να είμαστε μαζί. Μου έχει πει πώς βλέπει τα πράγματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορώ να πάψω αμέσως να νιώθω όσα νιώθω.
Αν το ξανασυζητήσω, δεν θέλω να καταλήξω να τον πείθω να κάνει σχέση μαζί μου. Δεν έχω βρει ακόμα πώς να του πω ότι η φιλία μας μετράει για μένα, αλλά έτσι όπως συνεχίζεται τώρα με πονάει. Ίσως αυτό που χρειάζεται να παραδεχτώ είναι ότι, για μένα, δεν είναι όλα όπως πριν.
Προς το παρόν μιλάμε κάθε μέρα. Νιώθω ακόμα κοντά του, αλλά το παράπονο και ο θυμός μεγαλώνουν, ακόμα κι όταν κάνουμε τις συνηθισμένες μας κουβέντες.
