Αν αρχίσω να βλέπω έναν φίλο μου κάπως αλλιώς, πέρα από φιλικά, μπορεί να το καταλάβει από τα μικρά; Εννοώ μέσα στις συνηθισμένες μας κουβέντες. Να του στέλνω λίγο πιο συχνά, να μοιράζομαι μαζί του ό,τι άσχετο μου έρχεται στο μυαλό, να προσέχω πότε δεν έχει κέφια. Πράγματα που, αν τα πάρεις ένα ένα, δεν δείχνουν απαραίτητα κάτι ιδιαίτερο.
Αναρωτιέμαι πότε αρχίζει να φαίνεται η διαφορά. Ένα μήνυμα από μόνο του μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε. Αν όμως όλο βρίσκω κάτι να του πω, αν με νοιάζει λίγο παραπάνω πώς πέρασε τη μέρα του ή αν κάτι τον έχει στενοχωρήσει, μήπως το νιώθει κι εκείνος διαφορετικά; Όχι επειδή είπα κάτι ξεκάθαρο, αλλά επειδή αυτές οι μικρές κινήσεις γίνονται όλο και πιο συχνές.
Το μπέρδεμα είναι ότι όλα αυτά χωράνε άνετα και σε μια φιλία. Φυσικά και θα ρωτήσεις τον φίλο σου αν είναι καλά. Φυσικά και θα του στείλεις κάτι χωρίς ιδιαίτερο λόγο, απλώς επειδή σκέφτηκες ότι θα του αρέσει. Μπορεί λοιπόν από τη δική μου πλευρά να υπάρχει όλο και περισσότερο ενδιαφέρον, ενώ κάθε κουβέντα μας παραμένει εντελώς φιλική. Να μην υπάρχει ούτε μία στιγμή που θα μπορούσε να δείξει και να πει: «Εδώ κάτι άλλαξε».
Και δεν εννοώ μόνο αν θα υποψιαστεί ότι με ελκύει εμφανισιακά. Με απασχολεί περισσότερο αν θα προσέξει ότι δένομαι μαζί του. Ότι θέλω να μιλάμε περισσότερο, ότι η διάθεσή του με νοιάζει, ότι γίνεται ο άνθρωπος στον οποίο θέλω να λέω όλες εκείνες τις μικρές, τυχαίες λεπτομέρειες της μέρας.
Για μένα, το να του στέλνω πιο συχνά μπορεί να μοιάζει τεράστια αλλαγή. Για εκείνον, ίσως απλώς να σημαίνει ότι έχουμε έρθει πιο κοντά ως φίλοι. Αν τα λόγια μένουν φιλικά, μπορεί να καταλάβει κάτι άλλο από το πόσο συχνά θέλω να τα λέμε;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




