Είμαι 24 και πρόσφατα ένας άντρας 32 χρονών μού είπε ότι οι άντρες ανεβαίνουν σε αξία όταν πηγαίνουν με περισσότερα άτομα, ενώ οι γυναίκες χάνουν την αξία τους. Και δεν το πέταξε απλώς πάνω στην κουβέντα. Επέμενε. Δηλαδή, η ίδια εμπειρία υποτίθεται ότι κάνει καλό στον έναν και κακό στην άλλη, ανάλογα με το ποιος τη ζει.
Πιο πολύ με ξάφνιασε το πόσο άνετα το έλεγε. Καταλαβαίνω ότι ο καθένας μπορεί να έχει προτιμήσεις για το ερωτικό παρελθόν ενός συντρόφου. Αλλά άλλο το «θα ήθελα κάποιον με παρόμοιες εμπειρίες με τις δικές μου» κι άλλο το «οι γυναίκες χάνουν την αξία τους». Το πρώτο αφορά το κατά πόσο ταιριάζετε. Το δεύτερο ακούγεται σαν να βγάζεις απόφαση για έναν άνθρωπο.
Και τώρα αναρωτιέμαι πόσο διαδεδομένη είναι αυτή η άποψη. Την παίρνουν κάποιοι από την παρέα, τη θρησκεία, από όσα ακούνε μεγαλώνοντας; Κάθονται ποτέ να τη σκεφτούν; Κι αν την πιστεύουν, τη λένε συνήθως τόσο ξεκάθαρα και στις γυναίκες που τους ενδιαφέρουν ερωτικά;
Έχω επίσης απορία για το τι ακριβώς μετράνε. Είναι μόνο ο συνολικός αριθμός των συντρόφων; Θα έκριναν διαφορετικά μια γυναίκα που είχε αρκετούς συντρόφους πριν από χρόνια, αλλά τώρα θέλει μια σταθερή σχέση; Μετράει καθόλου το τι ψάχνει σήμερα ή το παρελθόν της αρκεί για να βγει το συμπέρασμα; Εκείνος πάντως δεν άφηνε χώρο για καμία τέτοια διάκριση.
Μπορώ να καταλάβω ότι κάποιος ίσως νιώθει άβολα με έναν σύντροφο που έχει πολύ περισσότερες εμπειρίες. Ξέρω και γυναίκες που δεν θα ήθελαν έναν άντρα με μεγάλο ερωτικό παρελθόν. Δεν είναι αποκλειστικά αντρική προτίμηση αυτό.
Ούτε η στάση της παρέας είναι τόσο απλή όσο την παρουσιάζει αυτή η λογική. Ναι, υπάρχουν άντρες που συγχαίρουν τους φίλους τους όταν πάνε με μια γυναίκα. Υπάρχουν όμως και γυναίκες που λένε στις φίλες τους να βγουν, να περάσουν καλά και να χαρούν έναν άντρα. Τα έχω ακούσει και τα δύο.
Οπότε γυρίζω συνέχεια σε εκείνη τη βεβαιότητά του: ο άντρας κάτι κερδίζει, η γυναίκα κάτι χάνει. Μοιράστηκαν την ίδια εμπειρία. Τι ακριβώς πιστεύει ότι πέρασε από τον έναν στον άλλον;
