Είναι λίγο παράξενο να ακούς από κάποιον «δεν είμαι έτοιμος για σχέση» και λίγο αργότερα να τον βλέπεις σε σχέση με την επόμενη γυναίκα που γνώρισε. Και μένεις να αναρωτιέσαι τι ακριβώς σήμαινε εκείνο το «δεν είμαι έτοιμος». Γιατί, όπως φαίνεται, η διάθεση για δέσμευση υπήρχε κάπου. Απλώς δεν τη συνάντησα εγώ.
Μου έχει συμβεί με άντρες στη ζωή μου. Αρχίζουμε να γνωριζόμαστε, δείχνω ειλικρινά ποια είμαι και τι θέλω, αλλά εκείνοι δεν θέλουν να προχωρήσουν σε σχέση. Αργότερα μαθαίνω ότι έχουν κοπέλα. Άλλαξε η φάση της ζωής τους; Ένιωσαν κάτι διαφορετικό μαζί της; Ή η αρχική εξήγηση ήταν απλώς ο πιο εύκολος τρόπος να πουν ότι δεν ήθελαν να είναι μαζί μου;
Το σκέφτομαι από περιέργεια, χωρίς να περιμένω να γυρίσει κάποιος από το παρελθόν με καινούρια πρόταση. Καταλαβαίνω επίσης ότι η ειλικρίνεια δεν αρκεί για να ταιριάξουν δύο άνθρωποι. Μπορεί εγώ να θέλω κάτι που ο άλλος δεν θέλει μαζί μου, χωρίς να φταίει απαραίτητα κανείς.
Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι η επιστροφή. Μπορεί ένας άντρας που δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να δεσμευτεί να ξαναγυρίσει και να θέλει πραγματικά να χτίσει μια σχέση; Όταν λέμε ότι κάποιος αλλάζει για μια γυναίκα που αγαπάει, πώς το βιώνει ο ίδιος; Ειδικά στα 23, τι πιστεύει ότι ζητούν από εκείνον η αγάπη και η δέσμευση;
Γιατί άλλο είναι να σου λείπει ένας άνθρωπος κι άλλο να θέλεις τη σχέση που εκείνος σου είχε ζητήσει. Στην αρχή, βέβαια, μπορεί να ακούγονται σχεδόν ίδια. Μια ζεστή επανασύνδεση μπορεί να δείξει ότι η έλξη υπάρχει ακόμα, αλλά δεν σου λέει από μόνη της αν άλλαξε κάτι ουσιαστικό.
Υπάρχουν κι εκείνοι που δεν επιστρέφουν, αλλά φροντίζουν να δει η πρώην τους την καινούρια κοπέλα. Προσπαθούν να της πουν κάτι έτσι; Ή ψάχνω νόημα σε μια συμπεριφορά που δεν μπορώ να εξηγήσω από έξω;
Θα ήθελα να ακούσω κυρίως άντρες που έχουν βρεθεί σε αυτή τη θέση. Όταν γυρίσατε έτοιμοι για σχέση, τι είχε αλλάξει; Κι όταν δεσμευτήκατε με την επόμενη γυναίκα, είχατε πια διάθεση για σχέση γενικά ή είχατε βρει τη σχέση που θέλατε;
