Αν έβαζα βαθμό στον εαυτό μου μόνο για την εμφάνιση, θα έλεγα ένα εφτά στα δέκα. Τίμιο. Βγαίνεις από το σπίτι με αυτοπεποίθηση, χωρίς να περιμένεις ότι θα χρειαστείς γραμματεία για να διαχειριστείς τις ερωτικές προτάσεις.
Για πολύ καιρό, η πραγματικότητα συμφωνούσε μαζί μου. Είχα μία σχέση, χωρίσαμε και μετά κλείστηκα αρκετά στον εαυτό μου. Έκανα παρέα κυρίως με άλλους ελεύθερους που πήγαιναν γυμναστήριο. Κάπου στην πορεία το ότι δεν είχαμε σχέση είχε γίνει σχεδόν το κοινό μας χόμπι.
Προσπαθούσα να βελτιωθώ, να βάλω τη ζωή μου σε μια σειρά, και τα ερωτικά δεν προχωρούσαν. Ώσπου τελευταία άρχισαν να με πλησιάζουν αρκετές όμορφες γυναίκες. Αυτό δεν το είχα συνηθίσει καθόλου.
Είπα να δώσω μια ευκαιρία. Άρχισα να μιλάω με όλες, με τη σκέψη ότι στην πορεία θα γνώριζα καλύτερα την καθεμιά και θα έβλεπα με ποια ταιριάζουμε. Μέσα στο κεφάλι μου ακουγόταν απολύτως λογικό και αρκετά απλό.
Μόνο που φαίνεται να τους αρέσω σε όλες. Και οι κουβέντες μας έχουν αρχίσει να ακούγονται σαν να βγαίνουμε ήδη και να πηγαίνουμε προς κάτι σοβαρό. Επίσημα δεν έχουμε πει τίποτα, αλλά μάλλον εγώ είχα δώσει μεγαλύτερη σημασία σ’ αυτή τη μικρή λεπτομέρεια.
Στο μεταξύ, συνειδητοποιώ ότι δεν θέλω ιδιαίτερα να βγω με καμία. Ένα κομμάτι είναι η ανασφάλεια. Μου φαίνονται έξω από τα κυβικά μου και σκέφτομαι απαιτήσεις που ίσως δεν μπορώ να καλύψω, ειδικά οικονομικά, όσο ακόμη προσπαθώ να χτίσω τη ζωή μου. Δεν μου έχουν ζητήσει κάτι συγκεκριμένο. Τον τιμοκατάλογο τον έχω φτιάξει μόνος μου.
Το πιο δύσκολο, όμως, είναι να παραδεχτώ ότι δεν θέλω να χάσω το ενδιαφέρον τους. Ύστερα από τόσο καιρό χωρίς τέτοια προσοχή, φοβάμαι μήπως δεν μου ξανατύχει. Θέλω να υπάρχουν οι πιθανότητες, αλλά όταν σκέφτομαι να προχωρήσω κάποια, κάνω πίσω.
Τώρα πρέπει να εξηγήσω τι συμβαίνει σε ανθρώπους που μπορεί να θεωρούν ότι κάτι έχουμε ήδη ξεκινήσει. Δεν θέλω σοβαρή σχέση με την καθεμιά τους. Μάλλον δεν θέλω σχέση γενικά. Πώς το λες αυτό, όταν μέχρι τώρα άφηνες κάθε συζήτηση να δείχνει προς την αντίθετη κατεύθυνση;
