Νομίζω ότι του αρέσω. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι τι θέλει να κάνει μ’ αυτό.
Δείχνει αρκετό ενδιαφέρον ώστε να σκέφτομαι πως μπορεί να γίνει κάτι μεταξύ μας, αλλά όχι τόσο ξεκάθαρα ώστε να μπορώ να πω ότι όντως πάμε προς τα εκεί. Κι έτσι προσπαθώ να ξεχωρίσω αν αυτό είναι η αρχή μιας ιστορίας ή αν μέχρι εδώ φτάνει όλη η ιστορία.
Είναι άβολη θέση. Αν δεν υπήρχε ενδιαφέρον, θα απογοητευόμουν, αλλά τουλάχιστον θα ήξερα τι συμβαίνει. Αν έδειχνε καθαρά ότι θέλει να προχωρήσουμε, θα είχα κάτι συγκεκριμένο να σκεφτώ. Τώρα μένω συνέχεια σ’ αυτό το «αρκετά». Αρκετά για να θέλω να δω τι θα γίνει. Αρκετά για να διστάζω να το αφήσω.
Δεν ξέρω αν με κρατάει επίτηδες σ’ αυτή την αναμονή. Για να το πω αυτό, θα έπρεπε να ξέρω τις προθέσεις του, κι αυτές ακριβώς μου λείπουν. Μπορεί να του αρέσω χωρίς να θέλει σχέση. Μπορεί να μην έχει ξεκαθαρίσει ούτε ο ίδιος τι θέλει. Από τη δική μου πλευρά, αυτά τα δύο μοιάζουν πολύ.
Αυτό προσπαθώ να καταλάβω: πώς ξεχωρίζεις κάποιον που χρειάζεται τον χρόνο του από κάποιον που είναι μια χαρά με το να μείνουν όλα όπως είναι;
Βλέπει κάποια συνέχεια μεταξύ μας ή απλώς του αρέσει να ξέρει ότι εξακολουθώ να ενδιαφέρομαι;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




