Σε έναν γάμο, μια καλεσμένη πλησιάζει στο τραπέζι ενός ζευγαριού για να μιλήσει με κάποιον. Η σύζυγος λέει ότι η καλεσμένη είναι από τις γυναίκες που αρέσουν στον άντρα της. Εκείνος την κοιτάζει και αμέσως μετά πιάνει τον μηρό της συζύγου του.
Δεν είναι η πρώτη φορά. Η σύζυγός του λέει πως την αγγίζει και όταν βλέπει κάποια που του αρέσει στην τηλεόραση. Έχει αρχίσει να περιμένει αυτή τη χειρονομία, χωρίς να ξέρει τι σημαίνει.
Δεν περιγράφει, όμως, έναν γάμο χωρίς τρυφερότητα. Λέει ότι ο άντρας της την κάνει συχνά να νιώθει αγαπημένη, όμορφη και επιθυμητή. Αυτό που την απασχολεί είναι γιατί την αγγίζει ακριβώς μετά από ένα τέτοιο βλέμμα.
Μήπως βλέπει μια γυναίκα που του αρέσει και μετά αναζητά ερωτική επαφή με τη σύζυγό του; Μήπως νιώθει ενοχές ή θέλει να την καθησυχάσει; Η ίδια σκέφτεται επίσης ότι μπορεί να θέλει να θυμίσει στον εαυτό του πως αγαπά τη γυναίκα του. Πρόκειται για δικές της υποθέσεις. Δεν ξέρει τι σκέφτεται εκείνος.
Τα γεγονότα είναι πιο απλά: κοιτάζει μια γυναίκα που βρίσκει ελκυστική και ύστερα αγγίζει τη σύζυγό του. Δεν ξέρουμε αν το κάνει συνειδητά, από συνήθεια ή χωρίς να έχει σκεφτεί ιδιαίτερα τη χειρονομία. Ούτε γνωρίζουμε αν της έχει εξηγήσει τι σημαίνει για εκείνον.
Και το ίδιο άγγιγμα μπορεί να διαβαστεί με διαφορετικούς τρόπους. Για κάποιον μπορεί να είναι τρυφερό ή καθησυχαστικό· για κάποιον άλλον, αμήχανο ή μπερδεμένο. Δεν υπάρχει μία αυτονόητη ερμηνεία που να ισχύει για κάθε ζευγάρι — ούτε καν απαραίτητα για τους δύο ανθρώπους της ίδιας σχέσης.
Το ότι η χειρονομία επαναλαμβάνεται την κάνει πιο δύσκολο να την αγνοήσει, όχι όμως και πιο εύκολο να καταλάβει τι κρύβεται πίσω της. Το ερώτημα αφορά και εκείνον: τι περνά από το μυαλό του όταν βλέπει κάποια που τον ελκύει; Αφορά όμως και την ίδια: πώς νιώθει όταν εκείνος την αγγίζει εκείνη τη στιγμή; Το βιώνει ως τρυφερότητα ή μένει να αναρωτιέται τι θέλει να της πει;
Ένα άγγιγμα δεν αποκαλύπτει από μόνο του την πρόθεση. Το τι σημαίνει για τον καθένα και το αν είναι καλοδεχούμενο μπορούν να ξεκαθαρίσουν μόνο αν το συζητήσουν οι δύο σύντροφοι.
