Όταν θυμάμαι πώς ξεκίνησε η σχέση μας, το αγόρι μου προσπαθεί πάλι να με καθησυχάσει. Μου λέει ότι εκείνη δεν του άρεσε ποτέ πραγματικά. Έχει μετανιώσει και, αν μπορούσε, θα τα έπαιρνε όλα πίσω. Θέλω να τον πιστέψω.
Εγώ είμαι 23, εκείνος 22, και είμαστε μαζί εδώ και χρόνια. Πριν τα φτιάξουμε, με διεκδικούσε, αλλά στους κοινούς μας φίλους έλεγε ότι του άρεσε μια άλλη κοπέλα. Έκανε αστεία και τους ενθάρρυνε να τον πειράζουν γι’ αυτήν, να τους φαντάζονται μαζί. Εγώ προσπαθούσα να καταλάβω τι υπήρχε μεταξύ μας κι εκείνος έστρεφε την προσοχή της παρέας αλλού.
Μου εξηγεί ότι τότε ντρεπόταν. Ήμασταν φίλοι και του φαινόταν άβολο να καταλάβει η παρέα ότι για εκείνον δεν ήταν μόνο φιλικό αυτό που υπήρχε μεταξύ μας. Λέει πως για την άλλη δεν ένιωθε τίποτα· απλώς του ήταν πιο εύκολο να δείχνει ότι του άρεσε εκείνη παρά να παραδεχτεί ότι ήθελε εμένα.
Καταλαβαίνω τι μου λέει. Εγώ όμως είχα ήδη αρχίσει να συγκρίνομαι μαζί της. Την έβλεπα πιο όμορφη, πιο αδύνατη από μένα. Έτσι την έβλεπα εγώ, κι αυτό με πλήγωνε ακόμη περισσότερο. Όταν εκείνος λέει ότι ντρεπόταν, εγώ αναρωτιέμαι μήπως ντρεπόταν να φανεί ότι του άρεσα εγώ.
Από τότε που γίναμε ζευγάρι, μου φέρεται υπέροχα. Μου δείχνει την αγάπη του και κάνει υπομονή όταν ξαναμιλάω για το πώς ξεκινήσαμε. Σήμερα είμαστε καλά μαζί. Γι’ αυτό δυσκολεύομαι κι εγώ να εξηγήσω πώς γίνεται να με πληγώνει ακόμη κάτι που έγινε πριν τα φτιάξουμε.
Περίπου μία φορά τον μήνα το θυμάμαι και αναστατώνομαι. Το ξαναφέρνω στην κουβέντα, εκείνος με καθησυχάζει και μετά ντρέπομαι. Ξέρω ότι του ζητάω να απολογηθεί ξανά για κάτι για το οποίο έχει ήδη ζητήσει συγγνώμη και δεν μπορεί πια να αλλάξει. Μόνο που αυτό δεν με κάνει να πάψω να πληγώνομαι. Μαζί με τη στενοχώρια έρχονται και οι τύψεις που ξαναφέρνω το παρελθόν ανάμεσά μας.
Το πιο δύσκολο είναι να παραδεχτώ ότι μερικές φορές εύχομαι να μην είχα δεχτεί να είμαστε μαζί. Τον αγαπώ ακόμη. Φοβάμαι όμως και ότι κανείς δεν θα με αγαπήσει όσο εκείνος. Έτσι δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω αν θέλω να μείνω επειδή τον αγαπώ ή επειδή πιστεύω ότι δεν θα βρω ποτέ ξανά τόση αγάπη.
Δεν θέλω να του ζητάω συνέχεια εξηγήσεις για τα ίδια. Ούτε όμως να σωπαίνω επειδή από τότε μου φέρεται καλά. Εκείνος εξακολουθεί να μου λέει ότι εμένα ήθελε από την αρχή. Κι εγώ προσπαθώ να τον πιστέψω, ακόμη κι όταν θυμάμαι τι έλεγε τότε στους άλλους.
