Όταν ήρθε στην ομάδα μας πριν από μερικά χρόνια, θυμάμαι ότι σκέφτηκα πως, αν δεν ήμουν παντρεμένη, θα ήταν ο τύπος μου. Ήμουν όμως, οπότε η σκέψη έμεινε εκεί. Αργότερα ο γάμος μου τελείωσε για εντελώς άσχετους λόγους. Εκείνος παρέμεινε ένας ευχάριστος, ωραίος συνάδελφος με τον οποίο μιλούσαμε απολύτως φυσιολογικά.
Όλοι τον συμπαθούσαν. Οι γυναίκες στην ομάδα αναρωτιούνταν πού και πού πώς γίνεται να μην έχει σχέση, και κάποιες φορές έπεφτε κάποια πάνω στο προφίλ του στο Hinge, όπου έγραφε ότι έψαχνε σχέση. Τίποτα απ’ αυτά δεν με δυσκόλευε στην κουβέντα μαζί του. Μέχρι χθες, τα κατάφερνα περίφημα.
Τους τελευταίους μήνες είχα αρχίσει να τον προσέχω περισσότερο. Και ξαφνικά, εκεί που μιλούσαμε για κάτι συνηθισμένο, άρχισα να τα χάνω. Δεν έκανε τίποτα διαφορετικό. Εγώ απλώς είχα ξεχάσει προσωρινά πώς λειτουργεί η συζήτηση.
Στη δουλειά κλείνουμε θέσεις γραφείου και μετά βρεθήκαμε να καθόμαστε δίπλα δίπλα. Εκείνος συνέχισε να μου πιάνει κουβέντα, άρα μάλλον η αμηχανία μου δεν είχε φτάσει σε επίπεδο εκκένωσης του κτιρίου. Εγώ, πάντως, δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ. Κάθε φορά που μιλούσε στο τηλέφωνο, η προσοχή μου πήγαινε κατευθείαν πάνω του. Συνήθως μπορώ να αγνοώ τις γύρω συνομιλίες χωρίς καμία προσπάθεια.
Στο τέλος της μέρας είχα μια συνάντηση και απέφυγα να περπατήσουμε μαζί μέχρι το πάρκινγκ. Άλλη μία κουβέντα μού φαινόταν φιλόδοξος στόχος. Στην επιστροφή εκνευριζόμουν με τον εαυτό μου που ξαφνικά φερόμουν περίεργα δίπλα σε κάποιον που ξέρω τόσα χρόνια.
Το επόμενο πρωί, το ξυπνητήρι διέκοψε ένα ασυνήθιστα ζωντανό ερωτικό όνειρο μαζί του. Εξαιρετική προετοιμασία για τη μέρα που θα καθόμασταν πάλι δίπλα δίπλα.
Αυτή τη φορά, εκτός από όλα τα άλλα, φανταζόμουν και πώς θα μπορούσα να του δείξω το ενδιαφέρον μου. Έχω χρόνια να νιώσω τόση έλξη και τέτοια ταραχή. Παρότι έχω παντρευτεί κι έχω ζήσει με άντρα, δεν θυμάμαι να έχω ξανανιώσει ακριβώς έτσι.
Το βράδυ αποκοιμήθηκα μπροστά στην τηλεόραση και είδα δεύτερο έντονο όνειρο, που με ξύπνησε με μια ξεκάθαρη σωματική αντίδραση. Ούτε ήξερα ότι μπορούσε να συμβεί αυτό. Απ’ ό,τι φαίνεται, ούτε στον ύπνο μου κάνω πια διάλειμμα.
Δεν σκοπεύω να κάνω κίνηση ή να δημιουργήσω αμηχανία στη δουλειά. Ούτε καίγομαι να δώσω στους φίλους μου τόσο αναλυτική ενημέρωση. Κοίταξα όμως τις κρατήσεις των γραφείων και την Πέμπτη κάθεται ακριβώς πίσω μου. Τώρα το ξέρω κι αυτό, και στη συγκέντρωσή μου δεν βοήθησε καθόλου.
