Έφτιαξα έναν προσωρινό λογαριασμό για να ρωτήσω κάτι που μου φαίνεται παράξενα βασικό, ύστερα από οκτώ χρόνια σε μια σχέση όπου το BDSM ήταν συνηθισμένο κομμάτι της ερωτικής μας ζωής. Εμπειρία έχω, ειδικά με τα σχοινιά. Αυτό που δεν έχω ξανακάνει ιδιαίτερα είναι να αναλάβω μια πιο σταθερή δυναμική με μικρές υποχρεώσεις, ανταμοιβές ή συμφωνημένες συνέπειες.
Στην προηγούμενη σχέση μου, όλα αυτά έμεναν κυρίως στην κρεβατοκάμαρα. Τώρα είμαι σε μια καινούργια σχέση εδώ και λίγους μήνες και αρχίζει να προκύπτει κάτι διαφορετικό.
Εκείνη ήταν ξεκάθαρη από την αρχή: την ενδιέφερε η κυριαρχία και η υποταγή στις προσωπικές μας στιγμές, ενώ τον υπόλοιπο χρόνο ήθελε μια συνηθισμένη σχέση. Είναι πολύ ανεξάρτητη. Μιλάμε για άνθρωπο που θα διασχίσει μόνη της μια ξένη χώρα οδηγώντας, ακόμα κι αν πρέπει να συνηθίσει την αντίθετη πλευρά του δρόμου. Δεν της λείπει η ικανότητα να τα βγάζει πέρα. Θέλει απλώς έναν χώρο όπου να μπορεί να αφήνει για λίγο τις αποφάσεις σε κάποιον άλλον.
Είχε δοκιμάσει και παλιότερα μια τέτοια δυναμική, αλλά δεν είχε εξελιχθεί στην ολοκληρωμένη σχέση που επιθυμούσε. Έχει τις δικές της χειροπέδες και άλλα αξεσουάρ, και έχουμε συμφωνήσει σε ένα μικρό τελετουργικό όπου ζητά άδεια στις ερωτικές μας στιγμές. Μέχρι τώρα λειτουργεί καλά. Όταν συζητάμε τι της αρέσει, επιστρέφει συνεχώς στην εμπιστοσύνη και στην επιθυμία να παραχωρεί λίγο από τον έλεγχο.
Αυτή την εβδομάδα η κουβέντα προχώρησε. Θέλει να τη βοηθάω με την προπόνησή της στο γυμναστήριο που έχω στήσει στο γκαράζ. Θέλει επίσης να παρακολουθούμε λίγο πιο συστηματικά αν τρώει και πίνει νερό μέσα στη μέρα.
Αρχίσαμε να δοκιμάζουμε τη δωρεάν έκδοση μιας εφαρμογής εργασιών. Προς το παρόν έχουμε βάλει μόνο ενημερώσεις για φαγητό και νερό, μαζί με δύο καταγραφές σε ημερολόγιο την εβδομάδα. Μικρό ξεκίνημα, αλλά πλέον αφορά και ώρες που δεν είμαστε μαζί.
Της αρέσει επίσης η ιδέα να φοράει συνέχεια ένα διακριτικό κολάρο που να μοιάζει με κολιέ. Οπότε κάπως έτσι διαμορφώνεται το χριστουγεννιάτικο δώρο της. Βρήκα κι ένα σχετικό podcast που βοηθάει ως έναν βαθμό, αν και αφορά περισσότερο μια δυναμική που ισχύει όλο το εικοσιτετράωρο.
Νοιάζομαι για εκείνη και θέλω να στηρίζω όσα επιθυμεί για τον εαυτό της. Μου αρέσει η εμπιστοσύνη που μου δείχνει. Με την εφαρμογή πια στην καθημερινότητά μας και το κολιέ στη λίστα των Χριστουγέννων, πώς αναλαμβάνω την πρωτοβουλία εκεί όπου με έχει προσκαλέσει, χωρίς να προχωρήσω γρηγορότερα απ’ όσο είμαστε έτοιμοι και οι δύο;
