Στο τέλος του δεύτερου ραντεβού μας με αποχαιρέτησε με μια αγκαλιά. Μια απολύτως κανονική αγκαλιά. Κι εγώ τώρα μάλλον χρειάζομαι ολόκληρη επιτροπή για να μου εξηγήσει τι σήμαινε.
Μου αρέσει πολύ αυτός ο άντρας κι έτσι δυσκολεύομαι περισσότερο να καταλάβω τη συγκράτησή του. Δεν έχει πει κάτι που να μοιάζει με φλερτ. Δεν έχει προσπαθήσει να μου πιάσει το χέρι, ούτε έστω να το αγγίξει. Όταν χωρίσαμε, δεν υπήρξε ούτε ένα φιλί στο μάγουλο.
Συνήθως στα ραντεβού μου μπερδεύομαι για τον αντίθετο λόγο. Έχω συνηθίσει περισσότερο άντρες που παίρνουν υπερβολικό θάρρος με τα αγγίγματα από την πρώτη συνάντηση, ενώ εγώ ακόμα προσπαθώ να αποφασίσω πόσο μου αρέσει η κουβέντα μαζί τους. Θα περίμενα λοιπόν να μου είναι εύκολο να καταλάβω κάποιον που μου αφήνει χώρο. Τελικά, εδώ φαίνεται πως έχω κενό στην εμπειρία μου.
Δεν θεωρώ ότι μου χρωστάει φιλί επειδή βγήκαμε δύο φορές. Δεν μαζεύουμε σφραγίδες για να πάρουμε δώρο στο τρίτο ραντεβού. Απλώς θέλω να καταλάβω αν έτσι φέρεται όταν του αρέσει κάποιος ή αν εγώ χαίρομαι με το ξεκίνημα μιας φιλίας χωρίς να το έχω πάρει είδηση.
Η αγκαλιά είναι το μόνο στοιχείο σωματικής επαφής που έχω. Και δυστυχώς μια αγκαλιά μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα.
Ξέρω ότι μπορώ να τον ρωτήσω ευθέως. Το έχω σκεφτεί. Μόνο που στο παρελθόν δεν μου απαντούσαν πάντα ειλικρινά σε τέτοιες ερωτήσεις, οπότε δεν είμαι σίγουρο ότι μια άμεση κουβέντα θα μου έδινε και ξεκάθαρη απάντηση.
Υπάρχουν άντρες που απλώς αργούν περισσότερο να φλερτάρουν ή να κάνουν κάποια κίνηση; Μπορεί να ενδιαφέρεται και να προτιμά να περιμένει; Ή, ύστερα από δύο ραντεβού χωρίς ούτε ένα φιλί στο μάγουλο, ελπίζω σε κάτι που εκείνος δεν νιώθει;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




