Νοίκιασα μεγαλύτερη αποθήκη γιατί ήθελα επιτέλους να φτιάξω ένα γραφείο στο σπίτι. Μένουμε με τον αρραβωνιαστικό μου επτά χρόνια σε ένα διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια, και το δεύτερο είχε γεμίσει με τα πράγματά του: όργανα γυμναστικής, εξοπλισμό χόκεϊ, ρούχα, καπέλα, κύπελλα και μετάλλια. Το άδειασα και άρχισα να σκέφτομαι πού θα έβαζα το γραφείο μου.
Είμαστε μαζί οκτώ χρόνια. Δουλεύω από το σπίτι τρεις μέρες την εβδομάδα, σε ένα γραφείο μέσα στην κρεβατοκάμαρά μας. Εκεί έχουμε επίσης το κρεβάτι, το έπιπλο όπου βάφομαι και ετοιμάζομαι, μια κοινή συρταριέρα και τα κομοδίνα μας. Εκείνος έχει δικό του γραφείο στο σαλόνι, αλλά περνά αρκετή ώρα στο κρεβάτι, διαβάζοντας, μελετώντας ή χαζεύοντας στο κινητό.
Έτσι, όσο δουλεύω, βρισκόμαστε συχνά στον ίδιο χώρο. Στις κλήσεις τον ακούω να φτερνίζεται, να βήχει ή να αφήνει αέρια και αναρωτιέμαι τι ακούγεται στους υπόλοιπους. Το μπάνιο επικοινωνεί με την κρεβατοκάμαρα, οπότε ακούγεται και το ντους του αν αποφασίσει να κάνει μπάνιο το μεσημέρι.
Το πιο δύσκολο όμως είναι οι διακοπές. Θέλει να διορθώσω ένα κείμενο, να ακούσω ένα μήνυμα πελάτη ή να πω τη γνώμη μου. Μερικές φορές ανοίγει κάποια σοβαρή συζήτηση. Σχεδόν όλοι οι έντονοι καβγάδες μας γίνονται τις ώρες που δουλεύω από το σπίτι. Αν του πω ότι έχω δουλειά, απαντά πως θα πάρει μόνο ένα λεπτό ή ότι πριν από λίγο κοιτούσα το κινητό μου.
Ήθελα έναν χώρο όπου θα μπορούσα να δουλεύω χωρίς να θεωρούμαι διαθέσιμη όλη μέρα.
Στην αρχή συμφωνούσε με το σχέδιο. Κάλεσε μάλιστα τη μητέρα του να έρθει στην πόλη για να τον βοηθήσει με όσα είχε αναλάβει. Όταν όμως ήρθε η ώρα να μεταφέρουμε το γραφείο μου, είπε ότι στο δεύτερο δωμάτιο έπρεπε να μπει το έπιπλο όπου ετοιμάζομαι.
Ο λόγος ήταν το πρωινό μου ξύπνημα. Δύο φορές την εβδομάδα σηκώνομαι στις 5:30 για να πάω στο γραφείο. Το ξυπνητήρι χτυπά μία φορά και το κλείνω αμέσως, αλλά λέει ότι μετά δεν τον ξαναπαίρνει ο ύπνος. Συνήθως δεν χρειάζεται να σηκωθεί πριν από τις οκτώ, δουλεύει λιγότερες ώρες ως ελεύθερος επαγγελματίας και συχνά μου ζητά να αλλάξω τις μέρες που πηγαίνω στο γραφείο για να κοιμηθεί περισσότερο.
Τα δύο έπιπλα έχουν το ίδιο μέγεθος και πρακτικά χωρούσε να μεταφερθεί μόνο το ένα. Ύστερα από μήνες συζητήσεων, υποχώρησα. Όσο εκείνος δούλευε, μετέφερα μόνη μου το έπιπλο με τον καθρέφτη και το τακτοποίησα.
Τώρα σηκώνομαι ακόμη νωρίτερα, γιατί πηγαινοέρχομαι ανάμεσα στα δύο δωμάτια για να ετοιμαστώ. Στο δεύτερο δωμάτιο παραμένουν και κάποια αποθηκευμένα πράγματα. Το γραφείο μου είναι ακόμη δίπλα στο κρεβάτι μας και οι διακοπές συνεχίζονται.
Άδειασα ένα δωμάτιο για να αποκτήσω ξεχωριστό χώρο δουλειάς. Είναι τόσο παράλογο που εξακολουθώ να τον θέλω;
