Η κοπέλα μου θέλει να της ανοίγομαι περισσότερο. Όταν με ρωτάει τι έχω στο μυαλό μου, ένα κομμάτι μου θέλει να της πει. Εκείνη την ώρα όμως θυμάμαι και πώς ένιωσα την τελευταία φορά που άφησα κάποιον να με δει έτσι.
Ήμουν σε προηγούμενη σχέση τότε. Μίλησα στην τότε κοπέλα μου για πράγματα που δυσκολευόμουν να πω και μετά ευχόμουν να τα είχα κρατήσει για μένα. Μου έμεινε η εντύπωση ότι από εκεί και πέρα με έβλεπε αλλιώς, σαν να είχα μικρύνει λίγο στα μάτια της ως άντρας. Το τι σκεφτόταν στ’ αλήθεια δεν το ξέρω. Κάποια στιγμή χωρίσαμε, κι αυτή η αίσθηση μου έμεινε.
Τώρα είμαι με μια κοπέλα που μου ζητάει να της λέω πώς νιώθω. Κι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα να της πω είναι πόσο με κάνει να μαζεύομαι αυτή η ίδια η ερώτηση. Εκείνη με ρωτάει για το τώρα, κι εγώ τη στιγμή που πάω να απαντήσω σκέφτομαι πάλι πώς ένιωσα τότε.
Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω πώς νιώθω στην ιδέα να ανοιχτώ ξανά. Όσοι το έχετε περάσει, πώς ήταν μετά, όταν είπατε στη σύντροφό σας όσα κρατούσατε μέσα σας; Χαρήκατε που επιτέλους τα είπατε ή φτάσατε να εύχεστε να μπορούσατε να πάρετε τα λόγια σας πίσω;
