Πριν από δυο εβδομάδες περίπου, μιλούσαμε με τόση άνεση που με είχε ξαφνιάσει. Ταιριάζαμε στην κουβέντα και η χημεία ήρθε τόσο γρήγορα, που σχεδόν την αμφισβήτησα. Γίνεται να αισθάνεσαι κάτι τόσο αληθινό με έναν άνθρωπο που δεν έχεις συναντήσει ακόμα;
Ήθελα να το μάθω. Κανονίσαμε να βρεθούμε από κοντά, κάτι που μου φαινόταν το φυσικό επόμενο βήμα. Δεν περίμενα κάποια δέσμευση. Ήθελα απλώς να δω αν η ίδια άνεση υπήρχε κι όταν θα καθόμασταν ο ένας απέναντι στον άλλον.
Τότε εκείνος δίστασε. Μου είπε ότι φοβόταν μήπως τα πράγματα προχωρήσουν πολύ γρήγορα.
Προσπάθησα να τον καταλάβω. Είναι καιρό μόνος του και σκέφτηκα ότι ίσως η προοπτική να πλησιάσει κάποιον τον αναστάτωνε, ύστερα από τόση ανεξαρτησία. Ίσως φοβόταν μήπως πληγωθεί. Αυτή όμως ήταν η δική μου ερμηνεία. Δεν μπορούσα να ξέρω τι ακριβώς κρυβόταν πίσω από τον δισταγμό του.
Είπαμε να βρεθούμε κάποια άλλη στιγμή, αλλά η κουβέντα έμεινε εκεί. Δεν πρότεινε συγκεκριμένη μέρα ούτε έδειχνε ιδιαίτερη διάθεση να κανονίσουμε κάτι. Κι εγώ περίμενα να το ξαναφέρει, χωρίς τελικά να γίνεται αυτό.
Κάποια στιγμή του είπα ότι όλη αυτή η κατάσταση με είχε κουράσει. Η απάντησή του ήταν ότι δεν ήθελε να το συζητήσει. Αυτό με απογοήτευσε περισσότερο από τον αρχικό του δισταγμό. Το να χρειάζεται χρόνο μπορούσα να το καταλάβω. Δεν καταλάβαινα όμως πώς θα γνωριζόμασταν, αν δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε ούτε για το αν θα συναντηθούμε.
Από τότε μιλάμε πολύ λιγότερο. Τα μηνύματά του έχουν γίνει ξερά, σπάνια συνεχίζει την κουβέντα και συνήθως αργεί να απαντήσει. Εκείνος ο ενθουσιασμός που έκανε τις πρώτες μας συζητήσεις τόσο ωραίες έχει αρχίσει να χάνεται.
Νιώθω λίγη αμηχανία που κρατιέμαι ακόμα τόσο πολύ από την αρχή. Μου αρέσει και μου φαίνεται κρίμα να σβήσει κάτι που έδειχνε όμορφο πριν καν το δοκιμάσουμε. Μόνο που όλο και περισσότερο θυμάμαι πόσο ωραία ήταν, αντί να το αισθάνομαι τώρα.
Δεν περιμένω να παραμερίσει τους φόβους του ή να ακολουθήσει τον δικό μου ρυθμό. Θέλω όμως ένα σημάδι ότι εξακολουθεί να θέλει να με γνωρίσει από κοντά, έστω κι αν χρειάζεται περισσότερο χρόνο. Προς το παρόν, ούτε νέα συνάντηση υπάρχει ούτε πολλή κουβέντα. Είναι επιφυλακτικός ή έχει αλλάξει το ενδιαφέρον του, ενώ εγώ σκέφτομαι ακόμα πώς ξεκινήσαμε;
