Είπα τελικά ναι στις διακοπές με την Τζέιν. Είχαμε ξεκαθαρίσει πώς θα πάμε: ως φίλοι, με χωριστά δωμάτια. Εκείνη είχε βρει ένα ταξίδι για λίγες εβδομάδες αργότερα και επέμενε να συμφωνήσω. Εγώ δίσταζα, ακριβώς επειδή ήξερα τι σήμαινε αυτή η συμφωνία. Κι όμως, δέχτηκα.
Γνωριζόμαστε πολύ περισσότερο από δέκα χρόνια. Γνωριστήκαμε μέσα από τα αθλήματα με ρακέτα, αλλά μας συνδέουν πολύ περισσότερα. Μαζί της ένιωθα πάντα άνετα. Μας αρέσουν τα ίδια πράγματα, ταιριάζουμε, συνεννοούμαστε. Όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν περίοδοι που ήμασταν ελεύθεροι κι άλλες που είχαμε σχέσεις με άλλους ανθρώπους.
Πριν από περίπου τρία χρόνια δοκιμάσαμε να γίνουμε κάτι περισσότερο από φίλοι. Κράτησε μόλις δυο εβδομάδες. Ακόμη δεν έχω καταλάβει ακριβώς γιατί δεν προχώρησε. Μετά χαθήκαμε κι ο καθένας συνέχισε τη ζωή του. Εγώ όμως δεν έπαψα να στενοχωριέμαι που δεν τα καταφέραμε. Κράτησε τόσο λίγο, αλλά μου έμειναν πολλά ανείπωτα.
Πριν από δυο μήνες περίπου, η Τζέιν επικοινώνησε ξαφνικά μαζί μου. Ξαναγίναμε στενοί φίλοι σχεδόν αμέσως. Συναυλίες, φαγητό, ποτά, επικοινωνία σχεδόν καθημερινά. Λέμε ο ένας στον άλλον όσα συμβαίνουν στη ζωή μας. Μου είχε λείψει να είμαστε τόσο κοντά. Για μένα αυτή η καθημερινή επαφή δεν μοιάζει απλώς φιλική. Η Τζέιν όμως μου έχει πει ξεκάθαρα ότι είμαστε μόνο φίλοι. Το πόσο όμορφα περνάω μαζί της δεν σημαίνει ότι εκείνη θέλει κάτι άλλο.
Ταξιδεύουμε πολύ και οι δύο. Είχε αναφέρει ότι θα ήθελε κάποια στιγμή να έρθει μαζί μου σε ένα ταξίδι. Όταν πρότεινε αυτές τις διακοπές, αρχικά δεν ήθελα να πάω έτσι, μόνο φιλικά. Αλλά χαίρομαι κάθε λεπτό που περνάω μαζί της. Όταν βρισκόμαστε, δεν θέλω να αποχωριστούμε. Έτσι, δέχτηκα την ευκαιρία να είμαστε περισσότερο μαζί, παρόλο που ήξερα πόσο δύσκολο μπορεί να μου είναι.
Από τότε που συμφώνησα, προσπάθησα να της μιλήσω για όσα είχαν πάει στραβά τότε. Της είπα πόσο μετανιώνω και αναγνώρισα τη δική μου ευθύνη, μαζί με όποια στενοχώρια μπορεί να της προκάλεσα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κατάλαβα επιτέλους γιατί τελείωσαν εκείνες οι δυο εβδομάδες. Ούτε ότι αυτές οι κουβέντες άλλαξαν τη συμφωνία μας για το ταξίδι.
Σκέφτομαι πως άργησα να καταλάβω τι νιώθω. Κάποιες φορές το βλέπω σχεδόν σαν τιμωρία: τώρα που ξέρω πόσο τη θέλω, μπορεί να τη δω να ερωτεύεται κάποιον άλλον. Δεν έχουμε καν φύγει κι εγώ ήδη φοβάμαι μήπως γνωρίσει έναν άλλο άντρα όσο θα είμαστε εκεί.
Σε λίγες εβδομάδες είναι να ταξιδέψουμε. Έχω δεχτεί τα χωριστά δωμάτια. Ακόμη προσπαθώ να φανταστώ πώς θα μου φανεί να της πω καληνύχτα και να πάω στο δικό μου.
