Μου είπε ότι δεν θέλει να βγούμε, αλλά συνεχίζει να μου στέλνει μηνύματα. Κι αυτό είναι το σημείο που δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ.
Όταν με απέρριψε, είχα τουλάχιστον μια ξεκάθαρη απάντηση. Δεν ήταν αυτή που ήθελα, αλλά την κατάλαβα. Μετά, όμως, η κουβέντα συνεχίστηκε. Τα μηνύματα εξακολουθούν να έρχονται κι εγώ προσπαθώ να βρω τι θέση μπορεί να έχει αυτή η επικοινωνία στη ζωή μου, αφού το ενδιαφέρον μου για εκείνη δεν έχει φύγει.
Ξέρω ότι μπορεί να της αρέσει να μιλάμε χωρίς να θέλει κάτι ερωτικό μαζί μου. Το ότι μου στέλνει δεν ακυρώνει όσα μου είπε. Ούτε θέλω κάθε φορά που βλέπω το όνομά της στην οθόνη να σκέφτομαι ότι ίσως αυτό είναι το μήνυμα που θα αλλάξει τα πράγματα. Δεν μου έχει πει κάτι τέτοιο, οπότε δεν υπάρχει λόγος να το βάζω εγώ μέσα στα λόγια της.
Άλλο, βέβαια, να τα καταλαβαίνεις αυτά κι άλλο να περιμένεις να δεις τι σου έγραψε κάποια που σου αρέσει. Αν δεν είχα αισθήματα, μάλλον θα μου ήταν πολύ πιο εύκολο να πάρω την κουβέντα χαλαρά. Τώρα πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται τι σημαίνει η επαφή μας, ενώ ξέρω ότι μπορεί να μη σημαίνει τίποτα περισσότερο από αυτό που ήδη βλέπω.
Δεν ξέρω αν εκείνη το θεωρεί μια συνηθισμένη φιλία, αν πιστεύει ότι έχουμε ξεκαθαρίσει τα πράγματα και είμαστε άνετα ή αν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος που κρατάει επαφή. Τα μόνα σίγουρα είναι ότι μου είπε όχι και ότι συνεχίζει να μου μιλάει.
Πώς συνεχίζεις, λοιπόν, να μιλάς με κάποια που σου αρέσει, χωρίς μέσα σου να περιμένεις σιωπηλά ότι κάποια στιγμή το όχι της θα γίνει ναι;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




