Της αρέσει η παρέα του. Νιώθει ότι επικοινωνούν καλά. Κι ύστερα, σχεδόν σε κάθε συνάντηση, η κουβέντα γυρίζει στην πρώην γυναίκα του: στην απιστία της και στο διαζύγιό τους, που έγινε πριν από οκτώ χρόνια.
Έχουν βγει περίπου δέκα φορές, αφού γνωρίστηκαν online. Εκείνη είναι 49 κι εκείνος 55. Δεν έχουν έρθει ακόμη κοντά ερωτικά, αλλά έρχεται το πρώτο τους κανονικό φιλί. Σχεδόν αμέσως μετά, εκείνος αναφέρεται ξανά στην πρώην του. Για εκείνη, η στιγμή χάνει τη φόρτισή της· αντί να μείνει στο φιλί και στη δική της έλξη, βρίσκεται πάλι να ακούει για έναν γάμο που ανήκει στο παρελθόν.
Δεν είναι παράλογο να την ενοχλεί. Μπορεί κανείς να έχει κατανόηση για όσα έχει περάσει ένας άλλος άνθρωπος χωρίς να θέλει να γίνεται η ίδια ιστορία μόνιμο θέμα κάθε φορά που βρίσκονται. Η συχνότητα και η στιγμή που προκύπτει η συζήτηση έχουν σημασία, ειδικά όταν η γνωριμία προσπαθεί να αποκτήσει δικό της χώρο.
Κι εκείνη έχει χωρίσει. Περιγράφει, όμως, μια διαφορετική σχέση με το παρελθόν της: μετά από μια κακοποιητική σχέση έκανε πολλή συναισθηματική δουλειά, μεταξύ άλλων και με θεραπεία, και συνήθως αναφέρει τον πρώην της μόνο σύντομα, όταν σχετίζεται με κάτι που έχει ειπωθεί. Αυτό εξηγεί γιατί ίσως της φαίνεται ακόμη πιο έντονη η επανάληψη. Δεν σημαίνει ότι όλοι επεξεργάζονται έναν χωρισμό με τον ίδιο τρόπο ή στον ίδιο χρόνο· ούτε χρειάζεται να αναλάβει εκείνη να κάνει αυτή τη δουλειά για λογαριασμό του.
Αν θέλει να δώσει χώρο στη γνωριμία, μπορεί να το θέσει πριν η πρώην σύζυγος γίνει ξανά το βασικό θέμα μιας συνάντησης. Μια καθαρή προσέγγιση θα ήταν να αναγνωρίσει ότι καταλαβαίνει πως η απιστία και το διαζύγιο τον επηρέασαν, και ταυτόχρονα να πει ότι οι επαναλαμβανόμενες αναφορές —ιδίως σε στιγμές που πλησιάζουν ο ένας τον άλλον— την απομακρύνουν και δυσκολεύουν να χαρεί αυτό που χτίζεται μεταξύ τους. Μπορεί να ζητήσει να αφήνουν περισσότερο χώρο για όσα συμβαίνουν τώρα ανάμεσά τους.
Δεν χρειάζεται να παρουσιάσει αυτό το αίτημα σαν τελεσίγραφο ούτε να βρει τον τέλειο τρόπο ώστε να μη νιώσει εκείνος άβολα. Το να εκφράσει κάτι που επηρεάζει την έλξη της δεν είναι απόρριψη της ιστορίας του. Είναι μια πληροφορία για το πώς βιώνει εκείνη τη γνωριμία.
Μια κουβέντα δεν σημαίνει ότι όλα θα αλλάξουν αυτόματα. Εκείνη δεν του το έχει ακόμη πει. Αν αποφασίσει να μιλήσει, μπορεί να παρατηρήσει όχι μόνο τι θα πει εκείνος εκείνη τη στιγμή, αλλά και αν αργότερα η κουβέντα τους αφήνει χώρο και για τους δυο. Αυτό ίσως τη βοηθήσει να σκεφτεί τι θέλει να κάνει στη συνέχεια, χωρίς να χρειάζεται να αποφασίσει από τώρα.
