Η κοπέλα μου με χώρισε ύστερα από δώδεκα μέρες. Μου είπε ότι δεν της βγήκαν ερωτικά συναισθήματα για μένα. Εγώ είμαι 24, εκείνη 23, και μάλλον αυτές τις δώδεκα μέρες τις ζήσαμε πολύ διαφορετικά.
Αυτό που με μπερδεύει περισσότερο είναι ότι πολλές από τις πρωτοβουλίες για να προχωρήσει η σχέση τις πήρε εκείνη. Εγώ το εξέλαβα ως ενδιαφέρον. Μου φαινόταν λογικό πως, όταν κάποιος κάνει κινήσεις για να είστε μαζί, θέλει κιόλας να είναι μαζί σου. Δεν πίστευα ότι χρειαζόταν να ψάξω κάποια άλλη σημασία πίσω από αυτό.
Μετά όμως ήρθε ο χωρισμός, και όσα μου είπε με έβαλαν να ξανασκεφτώ τι ακριβώς συνέβαινε όσο εγώ νόμιζα ότι κάτι ξεκινούσε.
Ξέρω ότι δώδεκα μέρες είναι λίγο. Δεν είχαμε χρόνια κοινής ζωής και δεν προσπαθώ να παρουσιάσω αυτή τη σχέση σαν να είχε τέτοιο βάρος. Για μένα, πάντως, ήταν αρκετές για να πιστέψω ότι κάναμε μια αρχή. Γι’ αυτό και το ότι δεν ένιωσε κάτι ερωτικό με αφήνει να αναρωτιέμαι τι σήμαιναν όλες εκείνες οι δικές της κινήσεις.
Μπορώ να καταλάβω ότι κάποιος ίσως θέλει να δοκιμάσει μια σχέση και στην πορεία διαπιστώνει πως δεν του βγαίνει. Σαν ενδεχόμενο, το καταλαβαίνω. Όταν όμως προσπαθώ να το συνδέσω με αυτό που έζησα εγώ, πάλι μπερδεύομαι. Οι πράξεις της με έκαναν να πιστεύω ένα πράγμα και η εξήγησή της στο τέλος μου έδωσε μια διαφορετική εικόνα.
Νιώθω ότι μου έδωσε ελπίδες χωρίς να υπάρχει αντίκρισμα. Από την άλλη, δεν ξέρω αν το ότι νιώθω έτσι αποδεικνύει κάτι για τις προθέσεις της. Μπορεί κι εκείνη να προσπαθούσε να καταλάβει τι αισθάνεται. Επειδή πληγώθηκα, δεν σημαίνει ότι ξέρω τι είχε στο μυαλό της.
Η σχέση τελείωσε, και σ’ αυτό ήταν ξεκάθαρη. Εκείνο που προσπαθώ ακόμη να καταλάβω είναι η αρχή της: όταν έπαιρνε τόσες πρωτοβουλίες, εγώ τι υποτίθεται ότι έπρεπε να καταλάβω;
