Πριν από λίγες μέρες χάρισα το μπλουζάκι του στο Goodwill και του είπα ότι το έκανα επειδή μου έλειπε. Το καταλαβαίνω, σαν εξήγηση θέλει λίγη συναρμολόγηση. Κι εγώ που την έδωσα, δεν είμαι σίγουρο ότι έχω όλες τις οδηγίες.
Είχαμε δύο χρόνια να βρεθούμε. Συνεχίζαμε όμως να ανταλλάσσουμε μηνύματα τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα, οπότε η επαφή μας δεν είχε χαθεί. Τους τελευταίους μήνες κάτι είχε αλλάξει. Τα μηνύματα αραίωναν και όσα έρχονταν δεν είχαν πια την ίδια ζεστασιά.
Δεν μπορώ να πω πότε ακριβώς άρχισε να απομακρύνεται. Δεν έγινε κάποια μεγάλη ανακοίνωση. Απλώς κοιτούσα μια συζήτηση που παλιότερα μου άφηνε άλλο συναίσθημα και προσπαθούσα να καταλάβω τι είχε συμβεί.
Μου έλειπε και είχα εκνευριστεί. Το μπλουζάκι του ήταν εδώ, εκείνος όχι. Κάπως έτσι το μπλουζάκι κατέληξε στη δωρεά. Προφανώς αποφάσισα να εκφράσω το παράπονό μου μέσω καταστήματος μεταχειρισμένων, ενώ υπήρχε ήδη εφαρμογή μηνυμάτων.
Αφού του το είπα, φάνηκε να απομακρύνεται εντελώς. Δεν ξέρω αν το μπλουζάκι ήταν αυτό που τον έκανε να κόψει την επικοινωνία. Είχε ήδη αλλάξει στάση απέναντί μου. Πάντως, πρόσθεσα κι εγώ έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο για να νιώθουμε αμήχανα.
Τον ρώτησα αν είχε θυμώσει γι’ αυτό ή αν συνέβαινε κάτι άλλο. Τον ρώτησα επίσης αν είχε νόημα να περιμένω μηνύματά του. Αυτό ήταν που ήθελα να ξεκαθαρίσει, γιατί μέχρι τότε προσπαθούσα να βγάλω άκρη από τη σιωπή του.
Λίγες μέρες αργότερα απάντησε: «Είμαι οκ. Να προσέχεις, σε παρακαλώ». Ευγενικό μήνυμα, με τη ζεστασιά ανθρώπου που σου επιστρέφει μια δανεική ομπρέλα. Ήταν καλά, ήθελε να προσέχω, αλλά στην ερώτησή μου δεν είχε απαντήσει.
Του ξανάγραψα ότι ακόμα δεν μου ξεκαθάριζε αν ήθελε να επικοινωνώ μαζί του. Του είπα πως θα περίμενα λίγες μέρες και μετά θα τον μπλόκαρα.
Εκεί βρισκόμαστε τώρα. Νομίζω ότι καταλαβαίνω τι σημαίνει η απάντησή του, αλλά ακόμα διστάζω να τον μπλοκάρω και να τα σβήσω όλα. Ήταν αυτός ο αποχαιρετισμός του ή εγώ εξακολουθώ να περιμένω να μου πει αντίο;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




