Μου αρέσει πολύ αυτό που ανακαλύπτουμε με το ταίρι μου, κι από εκεί θέλω να ξεκινήσω. Εξερευνούμε μια δυναμική με ρόλους αφέντη και κατοικιδίου, που δεν περιορίζεται μόνο στο σεξ. Μέχρι τώρα το απολαμβάνουμε και οι δύο, και θέλουμε να το εξελίξουμε με τρόπο που να μας κάνει καλό.
Κανείς μας, βέβαια, δεν έχει ιδιαίτερη εμπειρία στο BDSM. Εμένα με ενδιαφέρει εδώ και δυο χρόνια, αλλά τα περισσότερα που ξέρω τα έχω μάθει ακούγοντας άλλους να μιλάνε για τις εμπειρίες τους. Έχω διαβάσει και κάποια πράγματα. Δεν ξεκινάω εντελώς στα τυφλά, αλλά καταλαβαίνω ότι άλλο να σε τραβάει κάτι κι άλλο να το έχεις ζήσει.
Εκεί που νιώθω ότι έχουμε καλή βάση είναι η επικοινωνία μας. Μιλάμε ανοιχτά και παίρνουμε στα σοβαρά το πώς θα εντάξουμε όλο αυτό στη σχέση μας. Δεν θέλω, επειδή τώρα περνάμε καλά, να προσπεράσουμε όσα δεν γνωρίζουμε. Από την άλλη, το ότι συζητάμε άνετα δεν σημαίνει πως ξέρουμε ήδη όλες τις ερωτήσεις που χρειάζεται να κάνουμε.
Κάθε φορά όμως που χαζεύω σε κοινότητες γύρω από το BDSM, πέφτω πάνω σε προτάσεις για βιβλία και ιστολόγια. Καταλαβαίνω γιατί τα προτείνουν. Όταν αποφασίζεις να δοκιμάσεις κάτι, χρειάζεται να ξέρεις πού μπαίνεις. Απλώς έχω ήδη πολύ διάβασμα για τα μαθήματά μου, και μόνο η σκέψη μιας ακόμα στοίβας με αγχώνει.
Έτσι, κάτι που με τραβάει και μου δίνει χαρά αρχίζει να μοιάζει με άλλη μία εργασία που εκκρεμεί. Αυτό με δυσκολεύει περισσότερο απ’ όσο περίμενα. Θέλω να μάθω όσα έχουν σημασία, αλλά φοβάμαι μήπως η πίεση να ενημερωθώ για τα πάντα καταλήξει να μου πάρει όλη την όρεξη.
Ίσως να το έχω κάνει πιο βαρύ στο μυαλό μου απ’ όσο χρειάζεται. Καταλαβαίνω επίσης ότι κάποιος μπορεί να το ακούσει σαν να ψάχνω τρόπο να αποφύγω την ευθύνη. Δεν εννοώ αυτό. Προσπαθώ να βρω πώς γίνεται να μάθουμε όσα χρειαζόμαστε χωρίς να νιώθω ότι γράφτηκα σε άλλο ένα μάθημα.
Μπορεί λοιπόν μια υγιής δυναμική να χτιστεί κυρίως μέσα από ειλικρινή, συνεχή επικοινωνία; Ή, για να το προχωρήσουμε υπεύθυνα, χρειάζεται περισσότερη έρευνα απ’ όση έχουμε κάνει μέχρι τώρα;
