Αν σκέφτομαι να κάνω σεξ με κάποιον, θέλω να το περιμένω με χαρά. Δεν μου φαίνεται και παράλογη απαίτηση. Κι όμως, μπορώ να με φανταστώ μπροστά στον νιπτήρα, να κοιτάζω το ξυραφάκι και να σκέφτομαι: μήπως θα βάλω περισσότερη φροντίδα στην προετοιμασία απ’ όση θα βάλει αυτός ο άνθρωπος στη δική μου απόλαυση;
Το ξύρισμα είναι προαιρετικό. Μπορεί να μου αρέσει να έχω απαλά πόδια, μπορεί και να μην έχω καμία όρεξη να ασχοληθώ. Αλλά το «σιγά μην ξυριστώ για να μείνω στο τέλος ανικανοποίητη» λέει κάτι που πάει πέρα από την περιποίηση. Υπάρχει η προετοιμασία, η προσμονή, η διάθεση να έρθω κοντά με κάποιον. Θέλω όλο αυτό να οδηγεί σε κάτι που θα χαρώ κι εγώ.
Δεν εννοώ ότι μπορεί κανείς να μου υποσχεθεί οργασμό από πριν. Το σώμα δεν λειτουργεί με προκράτηση. Θέλω όμως η δική μου ευχαρίστηση να μας ενδιαφέρει και τους δύο. Να υπάρχει χώρος να πω τι μου αρέσει, να ζητήσω κάτι διαφορετικό, να νιώθω ότι αυτό έχει σημασία.
Όταν δεν είμαι σε σχέση, το ερώτημα μένει ανοιχτό κάθε φορά. Θέλω αυτή τη συνάντηση; Με ενθουσιάζει ο άνθρωπος, η προοπτική, αυτό που μπορεί να ζήσουμε; Ή κυρίως ελπίζω ότι τελικά θα περάσω καλύτερα απ’ όσο περιμένω;
Αν πριν καν βρεθούμε η σκέψη μοιάζει ήδη με λίστα από δουλειές, μπορώ να σταθώ λίγο σ’ αυτό. Φαντάζομαι το ξυραφάκι δίπλα στον νιπτήρα κι εμένα να παίρνω άλλο ένα λεπτό για να αποφασίσω.
