Την περασμένη Τρίτη φάγαμε μαζί το μεσημέρι, με μια απίστευτη θέα στους λόφους. Μετά μου ζήτησε να μην επικοινωνήσω μαζί της για λίγο. Αρκετό καιρό, για την ακρίβεια. Μου είπε ότι περνάει μια δύσκολη περίοδο και χρειάζεται να καταλάβει τι θέλει από τη ζωή της.
Είμαι 45 και μάλλον είμαι μόνος. Αυτό το «μάλλον» είναι που με δυσκολεύει. Δεν ξέρω αν κάνουμε ένα διάλειμμα, αν πηγαίνουμε προς τον χωρισμό ή αν έχουμε ήδη χωρίσει και δεν το έχω συνειδητοποιήσει.
Γνωριστήκαμε στο διαδίκτυο και σιγά σιγά ήρθαμε κοντά. Είχαμε δέκα χρόνια διαφορά, αλλά τόσα κοινά ενδιαφέροντα που η κουβέντα έβγαινε αβίαστα. Για δύο χρόνια βλεπόμασταν δυο φορές τον μήνα περίπου. Φαγητό, βόλτες, καινούργια μέρη, προσωπικές στιγμές. Αφήναμε χώρο ο ένας στον άλλον και μου άρεσε αυτή η άνεση. Ένιωθα πως κανείς μας δεν πίεζε τα πράγματα να προχωρήσουν πιο γρήγορα.
Τώρα αναρωτιέμαι τι συνέβαινε μέσα σε όλον αυτόν τον χώρο. Γιατί δεν μου είχε πει κάτι νωρίτερα; Γιατί εκείνη την Τρίτη; Μου είχε ξεφύγει κάποιο σημάδι; Πιάνω μια όμορφη ανάμνηση και, χωρίς να το καταλάβω, αρχίζω να την εξετάζω σαν να κρύβει κάτι που έπρεπε να είχα προσέξει.
Όταν οι φίλοι μου ζητούν συμβουλές για τα ερωτικά τους, συνήθως βρίσκω λόγια. Να αφήσουν τον εαυτό τους να νιώσει, να συνεχίσουν τη ζωή τους, να μη γίνει η στενοχώρια το μόνο θέμα σε κάθε τραπέζι και κάθε βραδιά. Όταν το ζεις από απόσταση, μπορείς να κάνεις ακόμα και τον χωρισμό να ακούγεται διαχειρίσιμος.
Τώρα δυσκολεύομαι να ακολουθήσω όσα έλεγα. Εκεί που υπήρχε η προσμονή για το επόμενο γεύμα ή την επόμενη βόλτα, υπάρχει ένα βαρύ κενό. Και το μυαλό μου ψάχνει διαρκώς κάτι να κάνει.
Σκέφτομαι τις εφαρμογές γνωριμιών και αμέσως διστάζω. Μου πήρε δέκα χρόνια να γνωρίσω έναν άνθρωπο σαν εκείνη. Πόσο θα πάρει την επόμενη φορά; Και τι θα μπορούσα να δώσω τώρα σε μια καινούργια γνωριμία, όταν η σκέψη μου είναι ακόμα σε κάποια που μου ζήτησε απόσταση;
Έχω πληγωθεί ξανά. Παράξενο όμως: θυμάμαι τον πόνο πολύ πιο καθαρά από το πώς τελικά τον ξεπέρασα. Θέλω να περάσει πιο γρήγορα όλο αυτό, αλλά δεν ξέρω ακόμα τι ακριβώς προσπαθώ να ξεπεράσω. Αυτή τη φορά ζητάω εγώ βοήθεια, χωρίς να έχω έτοιμη απάντηση.
