Έχω περιέργεια να ακούσω για εκείνη τη γυναίκα που δεν περίμενες να ερωτευτείς. Που αρχίσατε να βγαίνετε χαλαρά, χωρίς να σου περνάει από το μυαλό ότι κάποια στιγμή θα ήθελες κάτι σοβαρό μαζί της. Μπορεί να μην ήταν ο τύπος σου. Μπορεί πάλι εκείνη την περίοδο να μην έψαχνες σχέση με καμία.
Στην αρχή περνούσες ωραία μαζί της, αλλά μέχρι εκεί. Δεν έκανες σχέδια πιο μακρινά από την επόμενη συνάντησή σας. Υπήρχε έλξη, περιέργεια, κάτι που σε έκανε να θέλεις να την ξαναδείς. Αν όμως σε ρωτούσε κάποιος πού πάει όλο αυτό, μάλλον δεν θα είχες και πολλά να του πεις. Ίσως να μην είχες καν αναρωτηθεί ο ίδιος.
Αυτό που με ενδιαφέρει είναι τι έγινε στη συνέχεια. Όσο τη γνώριζες, άρχισες να βλέπεις πάνω της πράγματα που σε τραβούσαν περισσότερο; Σε άγγιξε ο τρόπος που σου έδειχνε την αγάπη της, ενώ δεν το περίμενες; Ή απλώς ο χρόνος μαζί της έκανε όσα πίστευες στην αρχή να έχουν όλο και λιγότερη σημασία;
Γιατί και το «δεν ήταν ο τύπος μου» χωράει πολλές ερμηνείες. Μπορεί να αφορά την εμφάνιση, τον χαρακτήρα ή το ότι διέφερε από τις γυναίκες με τις οποίες είχες βγει ως τότε. Αναρωτιέμαι αν άλλαξε πραγματικά εκείνη η πρώτη εντύπωση ή αν στην πορεία κατάλαβες πόσο λίγα σου έλεγε για το πώς θα ήταν να είστε μαζί.
Θα ήθελα ιδιαίτερα να ακούσω από άντρες που όντως δεν είχαν σκοπό να μπουν σε σοβαρή σχέση. Υπήρξε κάποια στιγμή που κατάλαβες ότι τα αισθήματά σου είχαν αλλάξει; Ή το είδες μόνο αργότερα, όταν το «θέλω να τη δω» είχε γίνει πια «θέλω να είναι στη ζωή μου»;
Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο τέλος στο μυαλό μου. Με ενδιαφέρει τι έκανε τη διαφορά για σένα: κάτι που έκανε, κάτι που έμαθες γι’ αυτήν ή οι ώρες που περάσατε μαζί και σιγά σιγά απέκτησαν άλλο βάρος. Πότε η γυναίκα που έβλεπες χαλαρά έγινε κάποια που φοβόσουν να χάσεις;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




