Τη γνώρισα το Χάλογουιν και μιλήσαμε κάπου δύο λεπτά. Ήταν μια σύντομη κουβέντα, αλλά την επόμενη μέρα έκανε λάικ σε ένα στόρι μου στο Instagram και με ακολούθησε. Από εκεί αρχίσαμε να μιλάμε και, όσο περνούσε ο καιρός, άρχισα να νιώθω πράγματα γι’ αυτήν.
Τώρα αυτά τα συναισθήματα έχουν φύγει και δεν ξέρω να εξηγήσω το γιατί.
Είναι ακόμη ο ίδιος άνθρωπος που μου άρεσε να γνωρίζω: καλή, αστεία, ευχάριστη. Δεν μου φέρθηκε άσχημα, ούτε έκανε κάτι που να με έκανε να τη δω αλλιώς. Δεν τσακωθήκαμε. Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή που μπορώ να δείξω και να πω ότι εκεί χάλασε κάτι. Απλώς δεν νιώθω όπως ένιωθα πριν.
Στο μεταξύ, όμως, αυτό που έχουμε έχει προχωρήσει. Οι γονείς της ξέρουν για μένα. Μου έχει πάρει δώρο. Έχει το φούτερ μου. Όλα αυτά κάνουν πιο δύσκολο να το βλέπω σαν μια χαλαρή γνωριμία από την οποία μπορώ απλώς να απομακρυνθώ. Για εκείνη ήδη σημαίνει κάτι και, μέχρι πρόσφατα, πίστευα ότι το ίδιο ίσχυε και για μένα.
Έχω αρχίσει να αμφισβητώ ακόμη και την αρχή. Μου άρεσε πραγματικά εκείνη ή μου άρεσε που κάποια ενδιαφερόταν για μένα; Είχα ενθουσιαστεί μαζί της ή με είχε παρασύρει το καινούργιο; Θυμάμαι ότι ανέπτυξα συναισθήματα, αλλά τώρα δυσκολεύομαι να καταλάβω τι ήταν αυτό που ένιωθα τότε.
Δεν θέλω να συνεχίζω να δείχνω ενδιαφέρον περιμένοντας να βρω μια καλύτερη εξήγηση. Μου έχει φερθεί μόνο όμορφα. Αν προσποιούμαι, την αφήνω να πιστεύει ότι εξακολουθούμε να θέλουμε το ίδιο πράγμα.
Από την άλλη, κολλάω στο πώς να της το πω. Το «δεν έκανες κάτι λάθος» είναι αλήθεια, αλλά καταλαβαίνω πόσο λίγο μπορεί να την παρηγορήσει. Θέλω να της μιλήσω απλά και ειλικρινά, χωρίς να ακουστώ σαν να λέω κάτι που έχω αποστηθίσει ή να την αφήσω να ψάχνει ποιο λάθος έκανε.
Δεν έχουμε κάνει ακόμη αυτή την κουβέντα. Οι γονείς της εξακολουθούν να ξέρουν για μένα κι εκείνη έχει ακόμη το φούτερ μου. Πώς της λες ότι άλλαξαν τα αισθήματά σου, όταν ούτε εσύ μπορείς να εξηγήσεις γιατί;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




