Ήρθε να μείνει μαζί μου για καμιά δυο βδομάδες, μέχρι να βρει σπίτι. Έξι μήνες αργότερα κοιμόταν ακόμα στο σπίτι μου και θα έβαζε λεφτά με τον επόμενο μισθό. Κάποια στιγμή έπαψα να ρωτάω. Είχα βαρεθεί να κάνουμε την ίδια κουβέντα και να αλλάζει μόνο το ποιος μισθός ήταν ο επόμενος.
Όταν μου έστειλε ο ιδιοκτήτης για την ανανέωση του συμβολαίου, του ζήτησα να μου στείλει και μια δεύτερη πρόταση, με το νοίκι 300 ευρώ παραπάνω. Του εξήγησα και γιατί τη χρειαζόμουν. Αυτό ήταν το πιο ντροπιαστικό κομμάτι. Άλλο να ζητάς ένα χαρτί κι άλλο να εξηγείς στον ιδιοκτήτη σου ποιος μένει μαζί σου, πόσο έχει μείνει και πόσα έχει βάλει ως τώρα στο σπίτι.
Μου το έστειλε, του το έδειξα και μέχρι την Κυριακή είχε βρει δωμάτιο με δυο φίλους του. Όπως έμαθα, το ήξερε έναν μήνα το δωμάτιο. Μετακόμισε το περασμένο Σαββατοκύριακο. Τελικά δεν χρειαζόταν και τόσο ψάξιμο.
Χθες με πήρε τηλέφωνο αγανακτισμένος. Οι φίλοι του θέλουν τα 650 ευρώ την πρώτη του μήνα, εκείνος πληρώνεται στις τρεις. Κόντεψα να τον ρωτήσω πώς ακριβώς είχε βρει 650 ευρώ για εκείνους, όταν σε μένα δεν είχε καταφέρει να δώσει τίποτα.
Αντί γι’ αυτό, του είπα να ρωτήσει μήπως γίνεται να πληρώσει στις τρεις. Οι φίλοι του τού ζητούσαν να κανονίσει δυο μέρες. Στο δικό μου σπίτι είχε πάρει παράταση έξι μήνες.
