Τους πρώτους δύο μήνες μετά την πρόσληψη του νέου οικονομικού διευθυντή, βασιζόταν πολύ σε μένα. Κάναμε μαζί επαγγελματικά ταξίδια με το αυτοκίνητο, περνούσαμε τη μέρα στο γραφείο μιλώντας και γελώντας, κι εκείνος έλεγε ότι με εμπιστευόταν απόλυτα. Μου είχε μιλήσει για προαγωγή και για το ενδεχόμενο να αναλάβω ακόμη έναν εργαζόμενο. Υπήρχε αμοιβαία έλξη, οπότε η οικειότητα ανάμεσά μας δεν μου φαινόταν μόνο επαγγελματική.
Ύστερα προσέλαβε μια νέα προϊσταμένη και τα σχέδια άλλαξαν. Εκείνη είπε ότι η ομάδα δεν χρειαζόταν πιο ανώτερη θέση για άλλα δύο χρόνια και ότι ο νέος εργαζόμενος θα αναφερόταν σε εκείνη. Λίγους μήνες αργότερα, η σχέση μου μαζί της είχε χειροτερέψει πολύ. Πίστευα ότι φερόταν άσχημα στους ανθρώπους της ομάδας και δεν είχα πια υπομονή με τη συμπεριφορά της. Η καλή σχέση που είχα χτίσει με τον οικονομικό διευθυντή επιβαρύνθηκε κι εκείνος με απέλυσε.
Ακόμη με μπερδεύει η χρονική στιγμή. Μία εβδομάδα πριν, με είχε πάει για ένα ποτό και με είχε ρωτήσει πώς θα μπορούσαμε να ξαναβρούμε τη «σπίθα» μου. Την προηγουμένη της απόλυσης, μου είπε ότι ήθελε να πετύχει η συνεργασία μας. Με την ιστορία που είχαμε, αυτά τα λόγια δεν ακούγονταν εντελώς απρόσωπα. Καταλάβαινα, όμως, ότι είχαν συμβεί πολλά και πως η συνεργασία μας είχε φτάσει στο τέλος της. Μου έδωσε αποζημίωση τριών μηνών και μια καλή συστατική επιστολή.
Αφού έφυγα, αρκετοί από την ομάδα επικοινώνησαν μαζί μου και μου είπαν ότι η κατάσταση εκεί είχε γίνει άθλια. Σύμφωνα με όσα μου μετέφεραν, η νέα προϊσταμένη φερόταν άσχημα στους εργαζομένους και ο οικονομικός διευθυντής δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται. Έμαθα επίσης ότι δεν τους επιτρεπόταν πλέον να συζητούν τίποτε άσχετο με τη δουλειά, ούτε στο γραφείο ούτε στο Teams, και ότι οι συνομιλίες τους εκεί παρακολουθούνταν. Μου είπαν ακόμη πως είχαν γίνει δύο καταγγελίες στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού για την προϊσταμένη και αναμενόταν άλλη μία.
Είχα ακούσει ότι εκείνη μιλούσε άσχημα για μένα, οπότε επικοινώνησα με τον οικονομικό διευθυντή και του ζήτησα να το σταματήσει. Ακόμη αναρωτιέμαι αν έπρεπε να το είχα κυνηγήσει περισσότερο. Όσα μου έλεγαν οι πρώην συνάδελφοί μου με έκαναν να νιώσω ότι δεν είχα φανταστεί τα προβλήματα που είχα επισημάνει. Έμαθα επίσης ότι τελικά προσέλαβαν για την ανώτερη θέση που, σύμφωνα με την προϊσταμένη, δεν θα χρειάζονταν για άλλα δύο χρόνια. Ο οικονομικός διευθυντής είχε παραδεχτεί, ουσιαστικά, ότι ήμουν καλύτερη στη δουλειά μου από εκείνη. Κι όμως, εξακολουθούσε να τη στηρίζει. Άκουσα μάλιστα ότι δεν τα πήγαιναν καλά: εκείνη τον φοβόταν κι εκείνος εκνευριζόταν μαζί της.
Υπέθετα ότι ίσως μετάνιωνε για τον τρόπο που είχαν εξελιχθεί τα πράγματα. Όταν του έστειλα μήνυμα για να ζητήσω συμβουλές σχετικά με τη νέα μου δουλειά, μου πρότεινε να μιλήσουμε στο τηλέφωνο. Περίμενα να ξεκαθαρίσει κάπως την κατάσταση. Αντί γι’ αυτό, επέμεινε ότι σωστά με απέλυσε και είπε πως ήλπιζε να είχα πάρει το μάθημά μου. Του απάντησα ότι δεν μετανιώνω για όσα έκανα. Τότε είπε ότι δεν είχε τίποτε άλλο να μου πει και πως δεν τον ενδιέφερε πια να είναι ευγενικός μαζί μου.
Δεν καταλαβαίνω γιατί συνεχίζει να τη στηρίζει, ενώ ακούω από την ομάδα τόσα παράπονα — τα ίδια προβλήματα που είχα επισημάνει κι εγώ. Ίσως δίνω υπερβολικό βάρος στην παλιά μας οικειότητα, ίσως πάλι να μη γνωρίζω τι βλέπει εκείνος από τη δική του πλευρά. Περίμενα μια εξήγηση από έναν άνθρωπο με τον οποίο κάποτε ένιωθα κοντά. Αντί γι’ αυτό, μου είπε πως εγώ έπρεπε να μάθω κάτι. Ακόμη δεν καταλαβαίνω τι μου διαφεύγει.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




