Πρόσφατα χώρισα με έναν άνθρωπο που αγαπώ ακόμη. Είχαμε προηγουμένως υπάρξει φίλοι για αρκετούς μήνες και ήμασταν μαζί πέντε μήνες. Είχαμε κοινά ενδιαφέροντα, δυνατή σωματική χημεία και μια σπάνια οικειότητα. Ήταν τρυφερός, μου έλεγε ότι ένιωθε ασφαλής μαζί μου και έδειχνε να χαίρεται πραγματικά όταν περνούσαμε χρόνο μαζί.
Όσο τα δικά μου αισθήματα δυνάμωναν, άρχισα να καταλαβαίνω ότι εκείνος δεν ένιωθε το ίδιο. Όταν τον ρώτησα ευθέως πώς έβλεπε τη σχέση μας, μου είπε ότι νοιαζόταν για μένα και αγαπούσε τον χρόνο που περνούσαμε μαζί, αλλά δεν αναπτύσσονταν βαθύτερα ερωτικά αισθήματα. Δεν ήξερε γιατί. Με προηγούμενες συντρόφους του, είπε, σε αυτό το σημείο είχε νιώσει πιο δυνατά. Μαζί μου, ένιωθε πως κάτι έλειπε.
Δεν του ζήτησα να χωρίσουμε· ήθελα να ξέρω τι ένιωθε. Όταν μου είπε ότι δεν είχε φτάσει στο σημείο να με ερωτευτεί, η συζήτηση κατέληξε σε χωρισμό, αντί να μείνουμε στο ενδεχόμενο να αλλάξουν τα πράγματα με τον καιρό.
Μιλήσαμε ξανά πρόσφατα. Μου είπε ότι κάποιες φορές είχε αμφιβάλει για τα αισθήματά του, αλλά πίστευε πως ίσως μεγάλωναν από μόνα τους. Δεν υπήρχε, όπως είπε, κάποιος προφανής λόγος να μην είχε ερωτευτεί μαζί μου· απλώς δεν είχε συμβεί. Είχε επίσης νιώσει ότι η σχέση μας δεν γινόταν βαθύτερη.
Για την τελευταία μας μέρα μαζί είπε πως ήταν ωραία, γιατί τότε φαινόμουν «συναισθηματικά ελεύθερη». Πράγματι, μόλις άρχιζα να ανοίγομαι. Του είχα εξηγήσει όμως ότι κρατιόμουν πίσω, επειδή διαισθανόμουν πως εκείνος δεν είχε ανοιχτεί εξίσου και φοβόμουν μήπως πληγωθώ.
Αυτό σκέφτομαι περισσότερο τώρα. Μου άρεσε τόσο πολύ, που φοβόμουν να χάσω ό,τι είχαμε. Δίσταζα να δείξω την τρυφερότητά μου, να μιλήσω για όσα ένιωθα βαθύτερα ή να είμαι εντελώς ο εαυτός μου, χωρίς να ξέρω αν θα υπήρχε ανταπόκριση. Κι όμως, από νωρίς μου είχε πει πόσο εκτιμούσε τη συναισθηματική ειλικρίνεια και το να μοιράζεται κανείς πράγματα για τον εαυτό του. Όταν άρχισα να του δείχνω αυτή την πλευρά μου, είπε ότι το χάρηκε και πως ήταν η πρώτη φορά που με ένιωθε πραγματικά ανοιχτή μαζί του. Μακάρι να είχα νιώσει ασφαλής να ανοιχτώ νωρίτερα. Δεν μπορώ όμως να ξέρω αν η δική μου επιφυλακτικότητα έπαιξε ρόλο στο ότι τα αισθήματά του δεν μεγάλωσαν.
Φαίνεται πως εξακολουθεί να νοιάζεται για μένα και είναι ανοιχτός να κρατήσουμε επαφή μέσω ενός κοινού χόμπι, αλλά δεν έχει προτείνει να τα ξαναβρούμε. Δεν ψάχνω τρόπο να κάνω κάποιον να με ερωτευτεί. Αναρωτιέμαι μόνο αν μπορεί τα αισθήματα να εμφανιστούν αργότερα, ύστερα από καιρό χώρια ή αν αλλάξουν οι συνθήκες. Ιδίως αν έχει συμβεί σε κάποιον που χρειάστηκε περισσότερο χρόνο: άλλαξε κάτι όταν ξαναβρεθήκατε;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




