Έχω μια απορία για τους άντρες που πηγαίνουν γυμναστήριο: αν μια γυναίκα ήθελε να σας πλησιάσει, πώς θα προτιμούσατε να το κάνει; Δεν έχω κανένα πρόβλημα να κάνω την πρώτη κίνηση. Απλώς θα με βόλευε να ξέρω πότε υπάρχει μια ευκαιρία, κατά προτίμηση χωρίς να περνάει αλτήρας δίπλα από το κεφάλι μου.
Ακούω συχνά άντρες να λένε ότι φοβούνται μήπως ενοχλήσουν μια γυναίκα την ώρα που γυμνάζεται. Το καταλαβαίνω. Ο άλλος έχει πάει για προπόνηση, και κάπου στη μέση ενός σετ μάλλον δεν είναι η καλύτερη στιγμή να αποφασίσει αν του αρέσεις. Έχει ήδη να συντονίσει την αναπνοή του.
Αν όμως ενδιαφέρομαι εγώ; Αν είμαι εκείνη που θέλει να πάει να πει μια κουβέντα; Ωραία, λύσαμε το ποιος θα πλησιάσει ποιον. Μένουν κάτι μικρά πρακτικά ζητήματα που τελικά δεν είναι και τόσο μικρά.
Το διάλειμμα ανάμεσα στα σετ, ας πούμε, είναι όντως διάλειμμα; Ή εκείνη την ώρα μαζεύετε κουράγιο για ό,τι πρόκειται να πάθουν τα πόδια σας; Τα ακουστικά σημαίνουν «μη μου μιλάς» ή απλώς «δεν αντέχω άλλο τη μουσική εδώ μέσα»; Δεν θέλω να μπερδέψω κάποιον που προσπαθεί να συνέλθει από τα καθίσματα με κάποιον που έχει όρεξη για κουβέντα.
Δεν σκέφτομαι τίποτα θεαματικό. Ούτε να σταματήσω διάδρομο, ούτε να ακουμπήσω με άνεση σε μηχάνημα που δεν ξέρω πώς λειτουργεί, ούτε να ζητήσω βοήθεια με τα βάρη για να στήσω ολόκληρη επιχείρηση γνωριμίας. Ένα απλό «γεια» έχω στο μυαλό μου. Ταπεινός στόχος, παρότι μας παρακολουθούν δεκαπέντε καθρέφτες.
Θα θέλατε να προηγηθεί λίγη κουβέντα; Να σας πει κάποια ευθέως ότι της αρέσετε; Ή να ζητήσει το τηλέφωνό σας την ώρα που φεύγετε, όταν τουλάχιστον κανείς δεν μετράει επαναλήψεις;
Δεν ψάχνω τρόπο να εξασφαλίσω το ναι. Ένα ευγενικό όχι το αντέχω. Θα επιβιώσουμε και οι δύο και θα επιστρέψουμε στην άσκηση που τόση ώρα αναβάλλαμε.
Προσπαθώ μόνο να καταλάβω πότε θα σας ήταν ευχάριστη μια τέτοια προσέγγιση. Το να έρθω να σας μιλήσω το έχω. Το πότε θα θέλατε να έρθω είναι η απορία μου.
