Ο άντρας με τον οποίο άρχισα πρόσφατα να βγαίνω μου φέρεται όμορφα και μου αρέσει πολύ. Στο ερωτικό κομμάτι, όμως, ερχόμαστε από πολύ διαφορετικές εμπειρίες. Εγώ έχω κάνει δύο μακροχρόνιες σχέσεις και έχω έρθει κοντά μόνο με εκείνους τους συντρόφους. Δεν έχω ζήσει ποτέ κάτι περιστασιακό. Για εκείνον, σχεδόν όλες οι εμπειρίες του ήταν περιστασιακές.
Μου έχει πει ότι ήταν με περισσότερες γυναίκες απ’ όσες μπορεί να θυμηθεί. Κάποια στιγμή σταμάτησε, γιατί ένιωθε ότι δεν αναγνώριζε πια τον εαυτό του. Είμαι λίγο μικρότερή του και προσπαθώ να καταλάβω πώς μπορεί όλα αυτά να έχουν επηρεάσει όσα του βγαίνουν αυθόρμητα σήμερα.
Εμένα μου αρέσει η οικειότητα να έχει γλύκα, ηρεμία και τρυφερότητα. Στην αρχή, ο τρόπος του μου φαινόταν βιαστικός και κάπως επιθετικός, πιο κοντά σε αυτό που φαντάζομαι ότι συμβαίνει σε μια περιστασιακή συνάντηση. Βέβαια, αυτή είναι δική μου υπόθεση, αφού δεν έχω τέτοια εμπειρία.
Του είπα τι μου αρέσει και με άκουσε. Πλέον πηγαίνει πιο αργά, αφιερώνει περισσότερο χρόνο στα χάδια πριν προχωρήσουμε και είναι πιο απαλός. Προσπαθεί να με μάθει, κι αυτό σημαίνει πολλά για μένα. Βλέπω στην πράξη ότι λαμβάνει υπόψη όσα του λέω.
Όταν όμως τον ρωτάω τι αρέσει στον ίδιο, η κουβέντα δυσκολεύει. Με νοιάζει να νιώθει κι εκείνος άνετα και να το απολαμβάνει. Η απάντησή του είναι ότι δεν ξέρει.
Και μένω να αναρωτιέμαι τι σημαίνει αυτό. Είχε ποτέ τον χώρο να προσέξει τις μικρές λεπτομέρειες που τον ευχαριστούν; Έχει συνηθίσει να επικεντρώνεται στην κορύφωση και να μη δίνει πολλή σημασία σε όσα προηγούνται; Δεν ξέρω αν το παρελθόν του εξηγεί αυτή την απάντηση ή αν εγώ ψάχνω εκεί μια εξήγηση επειδή οι εμπειρίες μας διαφέρουν τόσο.
Θέλω να του δώσω την ίδια προσοχή που αρχίζει να δίνει κι εκείνος σε μένα. Απλώς δεν ξέρω πώς να προχωρήσω όταν το «δεν ξέρω» είναι ειλικρινές.
Μπορεί κάποιος, ύστερα από χρόνια περιστασιακών επαφών, να ανακαλύψει την απόλαυση σε πιο αργές, διακριτικές στιγμές; Και πόσο μπορεί να βοηθήσει ένας σύντροφος σε αυτή την ανακάλυψη, πριν φτάσει στο σημείο που χρειάζεται να το βρει ο ίδιος;
