Έχω μια απορία: πόσο συχνά πλησιάζετε εσείς οι γυναίκες έναν άντρα που σας αρέσει; Είναι κάτι που κάνετε σχετικά συχνά, σας έχει τύχει μία δυο φορές ή συνήθως το σκέφτεστε για λίγο και μετά συνεχίζετε τη μέρα σας;
Και τι είναι αυτό που σας κάνει τελικά να πάτε να του μιλήσετε; Με ενδιαφέρει εκείνη η στιγμή που το «μου αρέσει αυτός» γίνεται «πάω να πω ένα γεια». Υποψιάζομαι ότι ανάμεσα στα δύο υπάρχει αρκετή απόσταση, αφού το πρώτο γίνεται άνετα και χωρίς να σηκωθείς από τη θέση σου.
Παίζει μεγαλύτερο ρόλο ο ίδιος ο άντρας, το πού βρίσκεστε ή η διάθεσή σας εκείνη τη μέρα; Θα πηγαίνατε να μιλήσετε σε κάποιον μόνο και μόνο επειδή σας φαίνεται ελκυστικός; Ή θέλετε πρώτα κάποια ένδειξη ότι θα χαιρόταν κι εκείνος να πιάσετε κουβέντα;
Βέβαια, έχει ενδιαφέρον και το τι εννοούμε όταν λέμε «κάνω την πρώτη κίνηση». Αν πας και συστηθείς, είναι σχετικά ξεκάθαρο. Αν όμως αρχίσεις μια χαλαρή συζήτηση, μπορεί να μη μοιάζει τόσο με προσέγγιση, ακόμα κι αν αυτός ήταν εξαρχής ο σκοπός σου. Ο άλλος, στο μεταξύ, μπορεί να μη μυριστεί απολύτως τίποτα και να συνεχίσει πανευτυχής την κουβέντα.
Δεν περιμένω να έχετε όλες την ίδια απάντηση. Θα ήθελα να ακούσω κι όσες το έχετε κάνει κι όσες το σκεφτήκατε αλλά τελικά το αφήσατε. Πόσο συχνά κάνετε εσείς το πρώτο βήμα και τι σας πηγαίνει από το «ωραίος είναι» στο «πάω να του μιλήσω»;
