Το περασμένο Σαββατοκύριακο είχα ραντεβού και το άλλο άτομο δεν εμφανίστηκε ποτέ. Είχα ήδη απογοητευτεί αρκετά με τις γνωριμίες, αλλά αυτό με έριξε κι άλλο. Δύσκολα γνωρίζεις κάποιον όταν δεν έρχεται καν.
Είμαι 30 χρονών και δεν έχω κάνει ποτέ σχέση. Θα ήθελα κάποτε να παντρευτώ, αλλά αυτό μοιάζει αρκετά μακρινό όταν ακόμα προσπαθώ να κάνω την αρχή. Δεν έχω φτάσει να σχεδιάζω γάμο. Προς το παρόν, θα μου αρκούσε να εμφανιστεί κάποιος στο ραντεβού μας.
Αν κοιτάξω τη ζωή μου, δεν βλέπω κάτι που να εξηγεί τόσο μεγάλη δυσκολία. Μένω σε μεγάλη πόλη, έχω σπουδάσει, έχω καλή δουλειά και συντηρώ τον εαυτό μου. Η εμφάνισή μου θα έλεγα ότι είναι μέτρια. Προφανώς τίποτα απ’ αυτά δεν εξασφαλίζει μια σχέση. Απλώς αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιο προφανές εμπόδιο που εγώ δεν βλέπω.
Τελευταία προσέχω περισσότερο την εμφάνισή μου όταν βγαίνω. Δεν κάνω κάτι δραματικό, απλώς θέλω να δείχνω ωραία. Έτσι έχω έναν λιγότερο λόγο να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου. Βέβαια, όταν ο άλλος δεν έρχεται, καταλήγω να νιώθω αμήχανα ακόμα και για την απολύτως φυσιολογική προετοιμασία που έκανα.
Βγαίνω και περισσότερο. Για να γνωρίσω κάποιον, χρειάζονται ευκαιρίες, οπότε προσπαθώ να τις δημιουργώ. Υποτίθεται ότι βοηθάει το να ζεις σε μια πόλη γεμάτη κόσμο. Μέχρι στιγμής, όμως, αυτό δεν έχει οδηγήσει σε κάποια σχέση.
Έχω αρχίσει επίσης να ξεχωρίζω όσα θα προτιμούσα σε έναν σύντροφο από όσα χρειάζομαι πραγματικά. Κάποια πράγματα είναι σημαντικά για τη σχέση που θέλω. Άλλα ίσως περιγράφουν απλώς τον άνθρωπο που φανταζόμουν κάποτε ότι θα είχα δίπλα μου. Αυτά είμαι διατεθειμένο να τα ξανασκεφτώ και να δείξω μεγαλύτερη ευελιξία στις γνωριμίες μου.
Δεν μπορώ όμως να καταλάβω αν αυτές οι αλλαγές βοηθούν ουσιαστικά ή αν μου διαφεύγει κάτι πιο βασικό. Κάνω προσπάθεια, αλλά δεν έχω και προηγούμενες εμπειρίες από σχέσεις για να κρίνω τι λειτουργεί και τι όχι.
Γι’ αυτό θέλω μια ειλικρινή γνώμη, ακόμα κι αν είναι άβολη. Πέρα από το να προσέχω την εμφάνισή μου, να βγαίνω περισσότερο και να δίνω ευκαιρίες, τι μου λείπει;
