Για χρόνια, εγώ ήμουν αυτός που άνοιγε την κουβέντα. Ότι μας λείπει η ερωτική επαφή, ότι θέλω να νιώθω πως με επιθυμεί, ότι χρειάζεται να μιλήσουμε για όσα συμβαίνουν μεταξύ μας. Έχω κάνει αυτή τη συζήτηση τόσες φορές που έχω χάσει το μέτρημα.
Η γυναίκα μου συνήθως καταλάβαινε τι εννοούσα. Κάποιες φορές έλεγε «έχεις δίκιο, αλλά μέχρι εκεί μπορώ». Άλλες απλώς δεν είχε διάθεση. Υπήρχαν και φορές που συμφωνούσαμε ότι θα προσπαθούσαμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Περνούσαν λίγες μέρες, όμως, και επιστρέφαμε πάλι στα ίδια.
Είμαστε μαζί σχεδόν δεκαπέντε χρόνια και παντρεμένοι τα επτά. Εγώ είμαι 38 κι εκείνη 34. Τα τελευταία πέντε χρόνια κάνουμε σεξ περίπου έξι ή επτά φορές τον χρόνο, και συνήθως ούτε αυτές οι φορές είναι ιδιαίτερα ευχάριστες. Δεν μου λείπει μόνο η συχνότητα. Μου λείπει να υπάρχει επιθυμία κι από τις δύο πλευρές.
Το δύσκολο είναι πως στα υπόλοιπα είμαστε καλά. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον, μοιραζόμαστε τις ευθύνες, συνεννοούμαστε. Την αγαπώ και ξέρω ότι με αγαπάει. Είναι ο πιο κοντινός μου άνθρωπος και εκτιμώ πολύ τη ζωή που έχουμε φτιάξει μαζί. Γι’ αυτό και δυσκολεύομαι να εξηγήσω πόσο με βαραίνει αυτό που λείπει.
Τον τελευταίο έναν με δύο χρόνους, όμως, νιώθω ότι έχει αρχίσει να σβήνει και η δική μου έλξη. Έπειτα από τόσο καιρό να θέλω κάτι που σπάνια συνέβαινε, δεν το αναζητώ πια όπως παλιά. Σαν να έχω κουραστεί ακόμα και να ελπίζω.
Τώρα εκείνη καταλαβαίνει την απόσταση. Ζητάει περισσότερες αγκαλιές, φιλιά, τρυφερά λόγια. Είναι απολύτως φυσιολογικά πράγματα να θέλει από τον άντρα της, κι όμως εμένα δεν μου βγαίνουν εύκολα. Δεν κρατάω την τρυφερότητά μου για να την τιμωρήσω. Νιώθω εξαντλημένος και δυσκολεύομαι να ξαναβρώ εκείνον τον εαυτό μου που περίμενε πάντα ότι θα ξαναπλησιάσουμε.
Δεν θέλω να κάνει σεξ χωρίς να το θέλει. Θέλω να το θέλουμε και οι δύο, χωρίς να χρειάζεται ο ένας να πείθει τον άλλον. Το να φύγω έπειτα από σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μού φαίνεται αδιανόητο. Το να συνεχίσουμε έτσι για όλη την υπόλοιπη ζωή μου φαίνεται εξίσου δύσκολο.
Την αγαπώ ακόμα. Δεν ξέρω όμως αν η επιθυμία μπορεί να επιστρέψει ύστερα από τόση απογοήτευση ή αν το ότι έπαψα κι εγώ να τη λαχταρώ είναι η αρχή του τέλους.
