Ήταν μία το πρωί όταν πήρα το κινητό του αγοριού μου για να σβήσω τα φώτα LED, όπως κάνω κάθε βράδυ. Εκείνη την ώρα έρχονταν μηνύματα από μια άλλη γυναίκα. Τα άνοιξα. Δεν είχα ξαναψάξει το κινητό του και ξέρω ότι το να σβήσω τα φώτα δεν μου έδινε το δικαίωμα να διαβάσω τις συνομιλίες του.
Παρ’ όλα αυτά, τις διάβασα. Έγραφαν κάτι για το να χρησιμοποιήσει τη φαντασία της και μετά υπήρχε ένα υπονοούμενο για εκείνον να αγκαλιάζει το μαξιλάρι του, μαζί με ένα πονηρό φατσάκι. Όταν τον ρώτησα, είπε ότι εκείνη δούλευε σε εταιρικό περιβάλλον και δεν είχε φαντασία. Είπε επίσης ότι μιλούσαν μόνο επειδή είχε γενέθλια.
Τα γενέθλιά της, όμως, είχαν περάσει εδώ και εβδομάδες. Στη συνομιλία υπήρχαν και αποθηκευμένες φωτογραφίες τους μαζί. Μου είπε ότι ήταν παλιά συμμαθήτρια. Τον ρώτησα αν ήξερε ότι έχει κοπέλα και απάντησε «προφανώς». Όταν ρώτησα αν της το είχε πει, είπε ότι είχε ανεβάσει παλιότερα φωτογραφία μου.
Μετά βρήκα χιλιάδες αποθηκευμένες εικόνες σεξουαλικού περιεχομένου στο Instagram και, σε μια κρυφή ενότητα του προγράμματος περιήγησης, κάτι που έμοιαζε με περίπου πεντακόσιες καρτέλες πορνογραφικού υλικού. Πριν από τρία χρόνια είχαμε χωρίσει γι’ αυτό που ο ίδιος περιέγραφε ως εθισμό. Όταν τα ξαναβρήκαμε, υποσχέθηκε ότι δεν θα το ξανάβλεπε. Κάθε μήνα μού λέει ότι δεν το έχει κάνει.
Ισχυρίστηκε ότι οι καρτέλες ήταν παλιές. Κάποιες εικόνες στο Instagram, όμως, είχαν αποθηκευτεί μόλις την προηγούμενη μέρα. Όταν του το είπα, απάντησε ότι ήταν κάτι που έκανε παλιότερα και τώρα το σταματούσε. Δεν μπορούσα να ταιριάξω αυτή την εξήγηση με τις ημερομηνίες μπροστά μου.
Υπήρχε επίσης μήνυμα προς άλλη γυναίκα, όπου τη ρωτούσε αν θα συναντιόντουσαν σε ένα πάρτι Χάλοουιν. Απ’ ό,τι φαινόταν, εκείνη δεν είχε απαντήσει. Δεν ξέρω αν με έχει απατήσει. Με φοβίζει το τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι κουβέντες, αλλά απάντηση δεν έχω.
Ζήτησα συγγνώμη που έψαξα το κινητό του. Εκείνος γύρισε από την άλλη και συνέχισε να ασχολείται μαζί του. Δεν ζήτησε συγγνώμη. Το επόμενο πρωί μού μίλησε ελάχιστα πριν φύγει για δουλειά. Συνήθως μου λέει ότι με αγαπάει και με φιλάει. Εκείνο το πρωί δεν ήθελε να με φιλήσει.
Είμαι 24, εκείνος 25 και είμαστε μαζί τέσσερα χρόνια, εκτός από εκείνον τον χωρισμό. Φοβάμαι ότι θα γεμίσω ανασφάλεια, αν συνεχίσω να ανακαλύπτω πράγματα που μου λέει ότι δεν συμβαίνουν. Τις μέρες που πηγαίνω στο γραφείο μένω σπίτι του, οπότε υπάρχει και το πρακτικό κομμάτι.
Νιώθω ενοχές που άνοιξα τα μηνύματα. Με πληγώνουν όσα βρήκα και το ότι μετά δεν ανέλαβε καμία ευθύνη. Τώρα προσπαθώ να καταλάβω αν μπορώ να μείνω σε αυτή τη σχέση — και πού θα μείνω την επόμενη μέρα που θα πάω στο γραφείο, αν δεν μπορώ.
