Είμαι 28, μου αρέσει ένας άντρας και ξέρω ότι του αρέσω κι εγώ. Θα έλεγε κανείς ότι το φλερτ, με αυτά τα δεδομένα, θα ήταν σχετικά εύκολη υπόθεση. Κι όμως, κάθομαι και αναρωτιέμαι μήπως το να του πω ότι είναι κούκλος παραείναι μεγάλη αποκάλυψη.
Είμαστε ακόμα στη φάση που μιλάμε και γνωριζόμαστε, η οποία, όπως φαίνεται, συνοδεύεται από πολλή σκέψη για το τι επιτρέπεται να πεις. Θέλω να του κάνω κομπλιμέντα, να τον πειράξω λίγο, να καταλάβει ότι τον βρίσκω απίστευτα γοητευτικό. Τίποτα περίπλοκο. Να του πω αυτό που σκέφτομαι, κοιτώντας τον λίγο παραπάνω στα μάτια.
Από την άλλη, φοβάμαι μήπως εκδηλωθώ πολύ νωρίς και γίνει άβολη η κατάσταση. Ανάμεσα στο «μου αρέσει» και στο «του το λέω» έχω καταφέρει να βάλω ολόκληρη διαδικασία έγκρισης.
Δεν αμφιβάλλω για το αν τον θέλω. Αυτό το έχω ξεκαθαρίσει. Αναρωτιέμαι μόνο πώς θα του φανεί αν είμαι πιο εκδηλωτική: θα δει αυτοπεποίθηση ή θα νομίσει ότι έχω απελπιστεί; Κι όλα αυτά ενώ ξέρω ήδη ότι υπάρχει αμοιβαίο ενδιαφέρον.
Οπότε, άντρες, όταν μια γυναίκα που σας αρέσει σάς λέει ότι είστε όμορφοι και σας φλερτάρει, το χαίρεστε; Ή μήπως θεωρείται υπερβολή να μάθει ο άνθρωπος που μου αρέσει ότι χαίρομαι και να τον κοιτάζω;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




