Έκανα ταίριασμα με μια γυναίκα, πήγαμε την κουβέντα στο Instagram και μιλήσαμε λίγο. Ως εδώ, μια χαρά πρόοδος για δύο ανθρώπους που ξεκίνησαν ως φωτογραφίες ο ένας στο κινητό του άλλου.
Τη ρώτησα αν ήταν ελεύθερη το Σαββατοκύριακο και μου είπε πως μάλλον ήταν. Αυτό έγινε πριν από δύο μέρες. Το «μάλλον» μου φάνηκε αρκετό για να προτείνω κάτι συγκεκριμένο. Δεν κλείσαμε και τραπέζι, αλλά θεώρησα ότι τουλάχιστον συζητούσαμε για το ίδιο Σαββατοκύριακο.
Μιλήσαμε λίγο ακόμη και χθες της έστειλα συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Από τότε, καμία απάντηση.
Τώρα βρίσκομαι σ’ εκείνο το λίγο γελοίο στάδιο της αρχικής γνωριμίας όπου οι πληροφορίες είναι ελάχιστες, αλλά το μυαλό βρίσκει άφθονη δουλειά. Μπορεί να τρέχει. Μπορεί να το σκέφτεται. Μπορεί να έχασε το ενδιαφέρον της. Η συνομιλία, δυστυχώς, δεν συνοδεύεται από επεξηγηματικές σημειώσεις.
Ξέρω ότι δεν είχε συμφωνήσει να βγούμε. Το ότι μάλλον ήταν ελεύθερη δεν σήμαινε ότι δεχόταν μια πρόσκληση που δεν της είχα κάνει ακόμη. Απλώς η σιωπή ήρθε ακριβώς όταν η αόριστη ιδέα έγινε μια πρόταση στην οποία μπορούσε να πει ναι ή όχι.
Μόνο από χθες έχει περάσει. Το υπεραναλύω ή τελικά φόρτωσα στο «μάλλον» περισσότερα απ’ όσα μπορούσε να σηκώσει;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




