Όταν ακούω να λένε ποιος παίρνει την πρωτοβουλία για σεξ, είναι λες και όλοι ξέρουμε ακριβώς τι σημαίνει αυτό. Ο ένας κάνει την πρώτη κίνηση, ο άλλος ανταποκρίνεται, και κανείς δεν χρειάζεται να εξηγήσει ποια ήταν τελικά αυτή η κίνηση. Εγώ όμως εκεί κολλάω: τι μετράει ως πρωτοβουλία;
Ένα άγγιγμα, ας πούμε; Μπορεί. Αλλά ένα άγγιγμα μπορεί να σημαίνει τόσα πράγματα. Μερικές φορές θέλεις απλώς να χαϊδέψεις τον άνθρωπό σου, να τον νιώσεις κοντά σου. Δεν μου φαίνεται αυτονόητο ότι κάθε χέρι που απλώνεται πάνω του κρύβει και μια πρόταση για σεξ.
Το φιλί μοιάζει πιο ξεκάθαρο, αλλά πάλι εξαρτάται. Άλλο το φιλί του καλωσορίσματος, άλλο εκείνο που λέει «μου έλειψες» κι άλλο αυτό που ίσως αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεχίσετε. Η πρωτοβουλία αρχίζει με το ίδιο το φιλί; Ή με κάτι στον τρόπο του που το κάνει να μοιάζει διαφορετικό; Κι αυτό το κάτι το καταλαβαίνουν απαραίτητα και οι δύο;
Υπάρχει βέβαια και η ευθεία ερώτηση: «Θέλεις να κάνουμε σεξ;» Αυτό το καταλαβαίνω. Η πρόσκληση έχει ειπωθεί με ολόκληρη πρόταση. Η απάντηση μπορεί να είναι ναι ή όχι, αλλά τουλάχιστον δεν χρειάζεται να μαντέψεις ποια ήταν η ερώτηση.
Εμένα με απασχολεί περισσότερο ό,τι συμβαίνει πριν φτάσει κανείς να ρωτήσει. Μπορεί ο ένας να θεωρεί πως παίρνει πρωτοβουλία με τα αγγίγματά του και ο άλλος να τα νιώθει απλώς σαν τρυφερότητα. Και οι δύο εκδοχές μού φαίνονται απολύτως πιθανές. Το ίδιο περιστατικό μπορεί να έχει άλλη σημασία για τον καθένα, χωρίς κανείς τους να το έχει συνειδητοποιήσει εκείνη τη στιγμή.
Δεν ψάχνω κάποιο σήμα που να εγγυάται συνέχεια, ούτε εννοώ ότι η τρυφερότητα πρέπει να οδηγεί κάπου. Προσπαθώ απλώς να ξεχωρίσω τη στιγμή που κάποιος προτείνει αυτή την πιθανότητα.
Αν ρωτούσες δύο συντρόφους ποιος έκανε την πρώτη κίνηση, θα σου έδειχναν άραγε την ίδια στιγμή; Ή ο ένας θα θυμόταν ένα φιλί κι ο άλλος τη στιγμή που επιτέλους το ρώτησε;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




