Μου αρέσει να φλερτάρω με τον σύντροφό μου. Να ντύνομαι όμορφα, να κάνω μια προσπάθεια, να του δείχνω ότι τον θέλω. Εκείνο που με πληγώνει είναι ότι πολύ συχνά όλη αυτή η διάθεση μοιάζει να μένει από τη δική μου πλευρά.
Εκείνος έχει μικρότερη ερωτική επιθυμία από μένα και δυσκολεύεται να εκφράσει όσα νιώθει. Στην αρχή πίστευα ότι χρειαζόμασταν χρόνο. Έλεγα πως, όταν νιώθαμε πιο άνετα μεταξύ μας, θα του έβγαινε πιο εύκολα. Έχουν περάσει μερικά χρόνια κι ακόμα περιμένω.
Κατά τα άλλα, είμαστε πολύ καλά μαζί. Έχουμε φιλία, ταιριάζουμε απίστευτα και τον αγαπώ. Γι’ αυτό δυσκολεύομαι να εξηγήσω τι μου συμβαίνει, ακόμα και στον εαυτό μου. Περνάω όμορφα μαζί του, αλλά στο ερωτικό κομμάτι νιώθω πως δεν με επιθυμεί.
Πάντα ήθελα έναν σύντροφο που να φαίνεται ότι με θέλει. Ένα βλέμμα που κρατάει λίγο παραπάνω, ένα άγγιγμα που ξεκινάει από εκείνον, μια κίνηση χωρίς να χρειάζεται πρώτα να του δώσω εγώ το σύνθημα. Δεν περιμένω κάθε βράδυ κάτι εντυπωσιακό. Θέλω απλώς να επιστρέφει λίγη από την επιθυμία που του δείχνω.
Συνήθως κάνω εγώ την αρχή. Νιώθω άνετα με το σώμα μου, μιλάω ανοιχτά για όσα μου αρέσουν και έχω διάθεση να δοκιμάσουμε διαφορετικά ρούχα ή παιχνίδια ρόλων. Σε κάποια ανταποκρίνεται, σε πολλά όχι. Τελευταία, όμως, αυτές οι προσπάθειες με κάνουν να αισθάνομαι περισσότερο εκτεθειμένη παρά σίγουρη για τον εαυτό μου.
Υπάρχει κι ένα άλλο δύσκολο θέμα. Είχα συνηθίσει να προσποιούμαι οργασμό, κι εκείνος είχε πιστέψει ότι μου αρκούσαν λίγα χάδια. Τελικά του είπα την αλήθεια, γιατί ήθελα να έχουμε μια ευκαιρία να το βελτιώσουμε. Προσπάθησε για λίγο, αλλά η προσπάθεια ατόνησε. Ακόμα δεν έχω φτάσει σε οργασμό μαζί του.
Τα έχουμε συζητήσει αρκετές φορές, χωρίς κάποια αλλαγή που να κρατήσει. Κι αισθάνομαι ότι αρχίζει να μαζεύεται πίκρα γύρω από κάτι που παλιότερα με ενθουσίαζε.
Δεν θέλω να τον αφήσω. Αναρωτιέμαι όμως αν περνάω χρόνια περιμένοντας κάτι που δεν του βγαίνει αυθόρμητα. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με αυτή τη διαφορά και είναι καλά; Γιατί εγώ τον αγαπώ, αλλά καλά δεν είμαι.
