Το αγόρι μου είναι 35 κι εγώ 32, και πρόσφατα βρέθηκα να του εξηγώ γιατί πρέπει να πλένει τα χέρια του αφού πάει στην τουαλέτα. Ειλικρινά, πίστευα ότι αυτό το μάθημα το είχαμε αφήσει όλοι πίσω μας εδώ και μερικές δεκαετίες.
Στην αρχή τού το θύμισα απλώς. Μετά του το ξαναθύμισα. Δεν είχα σκοπό να κάνω έλεγχο υγιεινής στο σπίτι· ήθελα μόνο να χρησιμοποιήσει το σαπούνι. Ύστερα από αρκετές τέτοιες υπενθυμίσεις, εκνευρίστηκα και καθίσαμε επιτέλους να το συζητήσουμε κανονικά.
Η εξήγησή του ήταν ότι το πέος του είναι καθαρό. Το είπε σαν να είχε μόλις λύσει το θέμα και να μπορούσαμε να προχωρήσουμε παρακάτω. Εγώ, πάλι, είχα κάποιες απορίες για την υπόλοιπη τουαλέτα, που δεν είχε την τύχη να συνοδεύεται από τόσο καλές συστάσεις.
Υπάρχουν πόμολα, βρύσες, επιφάνειες που αγγίζουν κι άλλοι άνθρωποι. Ακόμη κι αν δεχόμουν την προσωπική του εκτίμηση χωρίς να ζητήσω πιστοποιητικό καθαριότητας, πάλι δεν καταλάβαινα γιατί αυτό του έδινε πάσο να προσπεράσει τον νιπτήρα.
Όταν του τα εξήγησα, το δέχτηκε. Ζήτησε συγγνώμη, είπε ότι δεν τα είχε σκεφτεί και υποσχέθηκε να προσέχει περισσότερο. Αυτή ακριβώς την αντίδραση ήθελα, και χάρηκα που με άκουσε αντί να επιμένει μέχρι τέλους.
Μου έχει μείνει όμως η αρχική του λογική. Θεωρούσε εντάξει να αγγίζει τον εαυτό του και μετά άλλους ανθρώπους, επειδή ο ίδιος έκρινε ότι ήταν καθαρός. Εμένα αυτό μου προκαλεί αηδία. Και το ότι αποφάσιζε και για τους υπόλοιπους μου φαίνεται κάπως προσβλητικό.
Έφτασα να αναρωτιέμαι μήπως υπάρχει εκεί και κάποιο ζήτημα συναίνεσης. Δεν ξέρω όμως αν, πάνω στα νεύρα μου, ψάχνω μια πιο βαριά λέξη για κάτι που με ενόχλησε. Γι’ αυτό έχω αμφιβολίες. Για το πλύσιμο των χεριών, καμία.
Τώρα έχει ζητήσει συγγνώμη κι εγώ προσπαθώ να δω αν μπορώ να το αφήσω πίσω μου. Έχει ξεπεράσει κανείς άλλος μια τέτοια ανακάλυψη για τον σύντροφό του; Ο καβγάς τελείωσε, αλλά εκείνη η πρώτη δικαιολογία έχει μείνει εδώ, περιμένοντας κι αυτή να τη θεωρήσω καθαρή.
