Κορίτσια, ποιο είναι το πιο αθώο πράγμα που έχετε πει ποτέ σε κάποιον που δεν είχε ιδέα ότι σας άρεσε; Σκέφτομαι κάτι του τύπου «Τι ώρα θα πας;». Μια απλή ερώτηση για το πρόγραμμα. Και όντως για το πρόγραμμα ρωτάς. Απλώς το δικό σου πρόγραμμα έχει ένα όνομα πάνω του.
Ή μήπως ήταν ένα «Κράτα μου μια θέση»; Τέσσερις λέξεις, όλες μια χαρά καθημερινές. Μέχρι να τις πεις, βέβαια, μπορεί να έχεις ήδη διαλέξει σε ποια μεριά του τραπεζιού θέλεις να κάτσεις και να έχεις υπολογίσει πόσο νωρίς μπορείς να φτάσεις χωρίς να φανεί ότι έχεις ήδη διαλέξει μεριά.
Αυτό που θέλω να μάθω είναι πόσο διακριτικά το παίξατε. Σας είπε απλώς τι ώρα θα πάει ή σας κράτησε όντως μια θέση και τέλος; Ή το κατάλαβε και σας άφησε να αποφασίσετε για πόση ώρα ακόμα θα κάνατε πως όλο το θέμα ήταν η καρέκλα;
Εσείς τι είπατε τελικά και πώς το πήρε;
