Με τον άντρα μου είμαστε μαζί από το 2020 και παντρευτήκαμε πριν από δυο χρόνια. Όλον αυτόν τον καιρό, κάθε φορά που νόμιζε ότι είχα οργασμό, εγώ προσποιούμουν. Και μόνο που το γράφω τόσο καθαρά, μου έρχεται να σβήσω τη φράση. Έχω συνηθίσει εδώ και χρόνια να τον αφήνω να πιστεύει ότι όλα πάνε καλά.
Τελευταία κάνουμε σπάνια σεξ. Ξέρω από πριν πώς θα νιώθω μετά. Θα είμαι ξαπλωμένη δίπλα του, ακόμα ανικανοποίητη, ενώ μόλις θα έχω κάνει ό,τι μπορούσα για να πιστέψει πως το ευχαριστήθηκα. Έχω φτάσει στο σημείο να προτιμώ να μην κάνουμε καθόλου σεξ, γιατί δεν θέλω πάλι να νιώσω έτσι.
Όταν είμαι μόνη μου, μπορώ να φτάσω σε οργασμό. Μαζί του, για κάποιο λόγο, δεν έχει συμβεί ποτέ. Κάθε φορά τού έδινα να καταλάβει ότι είχε συμβεί, οπότε εκείνος έχει κάθε λόγο να πιστεύει πως ό,τι κάναμε τόσα χρόνια μού άρεσε. Και τώρα που έχω αρχίσει να αποφεύγω το σεξ, δεν έχει ιδέα γιατί.
Θέλω να μπορώ να του πω τι μου αρέσει και τι χρειάζομαι. Αλλά μόλις φανταστώ πώς θα του ακουστεί ότι προσποιούμαι τόσα χρόνια, με πιάνει κόμπος. Ακόμα κι όταν κάνω την κουβέντα μόνη μου στο μυαλό μου, κάπου ανάμεσα στο «θέλω να σου μιλήσω» και στο «από το 2020» κολλάω. Πώς βγάζω πέρα αυτή την πρώτη κουβέντα;
