Όταν είπα στους δικούς μου πως νιώθω ότι δεν συμπαθούν το αγόρι μου, μου απάντησαν ότι χρειάζονται κι άλλο χρόνο για να αφήσουν πίσω τους το παρελθόν. Κατάλαβα τι εννοούσαν. Δεν κατάλαβα όμως τι θέση έχει μέσα σε όλο αυτό ο άνθρωπος που προσπαθεί τώρα να τους πιάσει κουβέντα.
Εγώ είμαι 27, εκείνος 24 και είμαστε μαζί έντεκα μήνες. Τον βλέπω να προσπαθεί να τους πλησιάσει, αλλά δεν βλέπω ανάλογο ενδιαφέρον από την άλλη πλευρά. Με τον πρώην μου μιλάνε όταν τον συναντούν. Με το αγόρι μου η κουβέντα μοιάζει να σβήνει πριν καλά καλά αρχίσει. Με πονάει, γιατί εγώ ξέρω έναν γλυκό, αστείο άνθρωπο που νιώθω πως δεν έχουν γνωρίσει ακόμα.
Με τον πρώην μου έχουμε μεγάλη ιστορία. Είχαμε σχέση στο λύκειο, τότε με είχε απατήσει, και αργότερα ξαναβρεθήκαμε και γίναμε φίλοι. Όταν τα ξαναφτιάξαμε, πίστευα ότι ίσως αυτή τη φορά να πετύχει. Ένα κομμάτι μου θεωρούσε πως δεν είχα άλλη επιλογή. Δεν είναι εύκολο να το παραδέχομαι για μια σχέση που έφτασε μέχρι την αγορά κοινού σπιτιού.
Μείναμε μαζί ενάμιση χρόνο. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν ήμουν ερωτευμένη όπως θα ήθελα και χώρισα. Η οικογένειά μου το πήρε πολύ βαριά. Ένιωθαν ότι υπερέβαλλα, ότι διέλυα τη σχέση χωρίς λόγο. Εκείνοι όμως έβλεπαν τη σχέση απ’ έξω. Δεν μπορούσαν να ξέρουν πώς ήταν για μένα να βρίσκομαι μέσα της.
Μετά άρχισα να νιώθω κάτι για έναν φίλο από τη δουλειά. Γνώριζε και τον πρώην μου, αφού παλιότερα δουλεύαμε όλοι μαζί. Το ενδιαφέρον αποδείχτηκε αμοιβαίο και τελικά γίναμε ζευγάρι. Οι γονείς μου θεώρησαν ότι προχώρησα πολύ γρήγορα. Κράτησαν απόσταση από εκείνον, όπως και οι αδελφές μου. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να δυσκολεύτηκαν με την αλλαγή. Το πόσο γρήγορα ήρθε η καινούργια σχέση, όμως, δεν αναιρεί τους λόγους που τελείωσε η προηγούμενη.
Ο πρώην εξακολουθεί να έχει θέση στον κύκλο τους και για πρακτικούς λόγους. Η μικρή μου αδελφή και το αγόρι της ασχολούνται με το ίδιο άθλημα μ’ εκείνον· εμείς τους το είχαμε γνωρίσει. Έχουν έρθει πιο κοντά και κάνουν παρέα. Δεν περιμένω να κόψουν τη φιλία τους επειδή εγώ χώρισα. Απλώς είναι δύσκολο να μη νιώθω ότι γίνεται σύγκριση, όταν μαζί του η κουβέντα κυλάει και με τον σύντροφό μου δεν φαίνεται να προχωράει.
Υπάρχουν και τα αστεία του. Λέει για πλάκα ότι δεν θέλει να μάθει να μαγειρεύει, κι εγώ φοβάμαι πως οι δικοί μου το παίρνουν ως ένδειξη τεμπελιάς. Εμένα με κάνει να γελάω. Εκείνοι δεν νομίζω πως πιάνουν πάντα το χιούμορ του. Δεν ξέρω πόσο φταίνε τέτοιες εντυπώσεις και πόσο το ότι τους λείπει ο πρώην. Δεν ζητάω να τον βλέπουν ακριβώς όπως τον βλέπω εγώ. Θα ήθελα όμως να θέλουν να τον γνωρίσουν.
Τους έχω ήδη πει ότι νιώθω αυτή την απόσταση. Αν το ξανασυζητήσω, θέλω να καταλάβω τι σημαίνει στην πράξη ότι χρειάζονται κι άλλο χρόνο. Δεν θέλω να απαιτώ συμπάθεια ούτε να ορίζω τις παρέες της αδελφής μου. Δεν ξέρω όμως πόσο ακόμη πρέπει να περιμένω, όσο εκείνος προσπαθεί και η εξήγηση παραμένει ότι οι δικοί μου δεν έχουν αφήσει πίσω τους την προηγούμενη σχέση μου.
