Μία ώρα αφού τη φίλησα για καληνύχτα, μου έστειλε ότι με συμπαθούσε ως άνθρωπο, αλλά δεν ένιωθε ερωτική χημεία. Είχαμε περάσει ένα τρυφερό ραντεβού. Εγώ, όταν την αποχαιρετούσα, νόμιζα πως ήθελε να συνεχίσουμε να βλεπόμαστε.
Δεν περίμενα κάτι τέτοιο, ειδικά από εκείνη. Στο πρώτο μας ραντεβού είχε κάνει η ίδια την κίνηση να με φιλήσει. Είχαμε γνωριστεί στο Hinge και στο δεύτερο φλερτάραμε, κρατιόμασταν από το χέρι, ερχόμασταν πιο κοντά. Της είχα δείξει ξεκάθαρα ότι με ενδιέφερε ερωτικά. Μου φαινόταν πως πηγαίναμε προς κάτι πιο σοβαρό. Το μήνυμά της έδειξε πόσο διαφορετικά το βλέπαμε.
Είμαι 33. Εδώ και περίπου τρία χρόνια χρησιμοποιώ εφαρμογές γνωριμιών στην πόλη όπου μένω. Το δύσκολο για μένα δεν είναι να υπάρξει δεύτερο ραντεβού. Συνήθως έχουν προηγηθεί αρκετές συναντήσεις όταν ακούω πάλι ότι είμαι πολύ καλό παιδί, αλλά λείπει η χημεία. Στο μεταξύ, υπάρχουν φιλιά, τρυφερότητα και αυτό που εγώ τουλάχιστον καταλαβαίνω ως αμοιβαία έλξη.
Αν είχε συμβεί μόνο μία φορά, θα έλεγα ότι απλώς δεν ταιριάξαμε όσο ήλπιζα. Με απογοητεύει που επαναλαμβάνεται. Κάθε νέα απόρριψη με κάνει να σκέφτομαι και τις προηγούμενες, μήπως μου ξεφεύγει κάτι που οι άλλοι καταλαβαίνουν εύκολα. Στην τελευταία περίπτωση δεν μπορώ καν να εντοπίσω μια αμήχανη στιγμή που να εξηγεί τι άλλαξε. Θυμάμαι την τρυφερότητα στο ραντεβού, το φιλί για καληνύχτα και μετά ένα μήνυμα που δεν περίμενα.
Δεν θεωρώ ότι ένα φιλί δεσμεύει κανέναν να κάνει σχέση. Μπορεί να ήθελε να με φιλήσει και τελικά να μην ήθελε να συνεχίσουμε. Άλλο όμως να το δέχομαι αυτό και άλλο να ξέρω τι να καταλάβω την επόμενη φορά. Όταν η ίδια κάνει την πρώτη κίνηση, δύσκολα δεν το παίρνω ως ένδειξη ότι της αρέσω ερωτικά. Τα φιλιά δεν τα φαντάστηκα. Ίσως απλώς να τους έδωσα μεγαλύτερη σημασία από εκείνη.
Μπορεί να περνούσε όμορφα μαζί μου εκείνη τη στιγμή, χωρίς να ένιωθε αυτό που ήθελε για να προχωρήσει. Μπορεί πάλι να χρειαζόμασταν διαφορετικό χρόνο για να δούμε πού πάει. Το μήνυμά της δεν μου λέει τι ένιωθε όσο βγαίναμε. Μου λέει μόνο ότι δεν το έβλεπε να προχωράει όπως εγώ. Είναι πιο εύκολο να καταλάβω εκ των υστέρων ότι το βλέπαμε διαφορετικά παρά την ώρα που συμβαίνει.
Κάθε φορά που συμβαίνει, ψάχνω μήπως κάνω εγώ κάτι λάθος όταν βγαίνω με κάποια. Δεν ξέρω όμως τι ακριβώς να αλλάξω. Το ότι με θεωρεί καλό άνθρωπο δεν λύνει αυτή την απορία. Χαίρομαι που το εννοεί, αλλά και πάλι δεν καταλαβαίνω την απόρριψη.
Είχα δείξει το ενδιαφέρον μου και νόμιζα πως είχε δείξει κι εκείνη το δικό της. Τώρα αναρωτιέμαι πόσο μπορώ να εμπιστευτώ την κρίση μου στο επόμενο ραντεβού, αν μια άλλη γυναίκα μου πιάσει το χέρι.
