Ετοιμαζόμουν να φύγω όταν πρόσεξα τη βέρα του. Ως εκείνη τη στιγμή δεν μου είχε τραβήξει ιδιαίτερα την προσοχή. Θα ήταν γύρω στα πενήντα, και οπουδήποτε αλλού μάλλον δεν θα τον κοιτούσα δεύτερη φορά. Μόλις όμως είδα τη βέρα, ήθελα εκείνον.
Έχουν περάσει μερικές εβδομάδες και αυτό είναι που με απασχολεί ακόμα. Έκανα σεξ με έναν παντρεμένο, αλλά εκείνο που δεν περίμενα ήταν πόσο περισσότερο τον ήθελα ακριβώς επειδή ήταν παντρεμένος.
Είχα αρχίσει να ψάχνομαι με το BDSM και το σεξ σε δημόσιους χώρους. Έτσι έμαθα για έναν κινηματογράφο ενηλίκων στην πόλη μου. Ήθελα καιρό να πάω, αλλά δεν το τολμούσα. Όταν έμαθα ότι δύο γυναίκες περίπου στην ηλικία μου θα πήγαιναν ένα βράδυ Πέμπτης, αποφάσισα να πάω μαζί τους.
Μέσα βρίσκονταν γύρω στους είκοσι άντρες κι εμείς ήμασταν οι μόνες τρεις γυναίκες. Η μία είχε έρθει με το αγόρι της και χαιρόμουν που ήταν κι εκείνος μαζί μας. Οι άντρες έδειχναν πολύ έντονο ενδιαφέρον για εμάς. Είχα αγγίξει ερωτικά δυο από αυτούς, αλλά τελικά η βραδιά δεν μου φαινόταν τόσο ενδιαφέρουσα. Σκεφτόμουν να φύγω. Τότε είδα τον άντρα με τη βέρα.
Μπορεί και άλλοι εκεί μέσα να είχαν σχέση. Δεν το ήξερα. Σε εκείνον, όμως, η βέρα φαινόταν. Αυτό μέτρησε περισσότερο από την εμφάνιση. Υπήρχαν άντρες που τους έβρισκα πιο ωραίους, αλλά εκείνον ήθελα να πλησιάσω.
Καταλήξαμε να κάνουμε σεξ. Κάποια στιγμή τον ρώτησα πόσα χρόνια ήταν παντρεμένος και μου είπε πάνω από τριάντα. Η απάντησή του με επηρέασε πιο έντονα από οτιδήποτε κάναμε εκείνο το βράδυ. Μπορώ να το πω ξεκάθαρα, αλλά ακόμα δυσκολεύομαι να εξηγήσω γιατί ένιωσα έτσι.
Στο παρελθόν, όποτε μου την έπεφταν σύντροφοι φίλων μου, ξενέρωνα. Το ότι είχαν σχέση δεν τους έκανε πιο ελκυστικούς στα μάτια μου· ήταν ο λόγος που με ενοχλούσε το φλερτ τους. Οπότε δεν μπορώ να πω ότι ήξερα ανέκαθεν πως με τραβούσαν οι παντρεμένοι και απλώς βρήκα την ευκαιρία. Εκείνο το βράδυ αντέδρασα εντελώς διαφορετικά.
Από τότε φαντάζομαι να ξαναπηγαίνω εκεί και να γνωρίζω κάποιον άλλον παντρεμένο, ίσως και περισσότερους. Με ελκύει η σκέψη, αλλά έχω και τύψεις. Δεν ξέρω αν τελικά θα το κάνω.
Δεν νιώθω όμως ότι μπορώ να μιλήσω στους φίλους μου. Φοβάμαι πως, αν το μάθαιναν, μπορεί να σταματούσαν να μου κάνουν παρέα. Γι’ αυτό ήθελα να τα γράψω κάπου, έστω κι αν δεν ξέρω τι περιμένω να ακούσω.
