Για τρεις ή τέσσερις εβδομάδες πίστευα ότι όλα πήγαιναν υπέροχα. Μου έδινε τόση προσοχή που ένιωθα ότι με ήθελε πραγματικά, και δεν έβλεπα κάτι που να με ανησυχεί. Τώρα το κοιτάζω και το λέω love bombing. Όσο το ζούσα, νόμιζα ότι κάτι χτιζόταν μεταξύ μας.
Μετά χάθηκε για λίγες μέρες. Κι αυτό έγινε ακριβώς όταν τα πράγματα άρχιζαν να σοβαρεύουν για μένα και είχα αρχίσει να δένομαι. Προσπαθούσα να καταλάβω πώς ο άνθρωπος που ξαφνικά δεν επικοινωνούσε ήταν ο ίδιος που μέχρι πριν από λίγο έδειχνε τόσο ενδιαφέρον.
Του έστειλα ένα ηχητικό και του είπα ότι είχα εκνευριστεί και απογοητευτεί. Από τότε έχω σκεφτεί πολλές φορές αν έπρεπε να το στείλω. Κυρίως επειδή μετά από αυτό δεν μπορούσα να κρύψω πώς ένιωθα. Ήξερε ότι με ένοιαζε. Ήξερε και ότι η εξαφάνισή του με είχε πληγώσει.
Εκείνος το τελείωσε. Λίγο μετά τις μέρες της σιωπής, είδα στο Hinge ένα προφίλ του που έμοιαζε ολοκαίνουργιο. Αυτή η λεπτομέρεια με πείραξε ιδιαίτερα. Για να φτιάξει καινούργιο προφίλ γνωριμιών φαινόταν να έχει ενέργεια, ενώ η επικοινωνία μαζί μου είχε προφανώς γίνει υπερβολικός κόπος.
Μετά τα μηνύματα, τον μπλόκαρα. Αυτό τουλάχιστον έγινε γρήγορα. Ύστερα από μέρες που περίμενα να ξεκαθαρίσει εκείνος τι ήθελε, μπορούσα επιτέλους να πάρω μια ξεκάθαρη απόφαση εγώ.
Δεν μπορούσα όμως να σταματήσω να σκέφτομαι την αντίδρασή του. Το πρόσεξε; Τον ενόχλησε που δεν μπορούσε πια να δει το προφίλ μου; Θύμωσε έστω για μια στιγμή όταν το κατάλαβε ή απλώς συνέχισε τη ζωή του;
Έχω αναρωτηθεί αν απέφευγε τη συναισθηματική εγγύτητα, αν ο ναρκισσισμός εξηγεί κάτι, αν κάποια από αυτές τις λέξεις θα με βοηθούσε να βγάλω άκρη με εκείνες τις εβδομάδες. Δεν ξέρω αρκετά για να απαντήσω. Δεν ξέρω καν τι σκέφτηκε για το μπλοκάρισμα, αν υποθέσουμε ότι το είδε.
Ήθελα να νιώσω πως με το μπλοκάρισμα ξανάπαιρνα τον έλεγχο. Είναι λίγο άβολο να παραδέχομαι ότι ήθελα επίσης να τον πειράξει. Τώρα δεν μπορεί να δει το προφίλ μου. Το νιώθει άραγε σαν να έχασε κάτι;
