Εκείνος προσφέρθηκε να τη βοηθήσει με την επαγγελματική της πορεία. Εκείνη ήταν φοιτήτρια και έψαχνε συμβουλές για μια πρακτική άσκηση. Ως εδώ, μια συνηθισμένη γνωριμία με έναν μέντορα. Το οικονομικό σκέλος δεν είχε εμφανιστεί ακόμη στο πρόγραμμα.
Ας τον πούμε Κύριο Γενναιόδωρο. Είχε καλή διάθεση, εμπειρία να μοιραστεί και την πρόθεση να φανεί χρήσιμος. Εκείνη ήθελε βοήθεια για να κάνει τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα. Εκείνος είπε ναι.
Ακολούθησαν καφέδες, γεύματα και συμβουλές. Μαζί τους άρχισαν να εμφανίζονται και άλλα αιτήματα, αυτή τη φορά οικονομικά. Υπήρχαν βλέμματα και υπαινιγμοί, αλλά καμία ξεκάθαρη κουβέντα για το τι ακριβώς περίμενε ο ένας από τον άλλο.
Κάπου εκεί, ο ρόλος του άρχισε να αλλάζει. Είχε προσφερθεί να καθοδηγεί, αλλά όλο και συχνότερα κατέληγε να πληρώνει. Η διαφορά ανάμεσα στη βοήθεια και στη χρηματοδότηση γινόταν δύσκολο να αγνοηθεί, όσο πρόθυμος κι αν ήταν.
Το παρατσούκλι «sugar daddy» αιωρείται πάνω από την ιστορία, χωρίς να ξέρουμε αν οι δυο τους είχαν συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο. Ούτε οι υπαινιγμοί αρκούν για να ξέρουμε αν υπήρχε ερωτική σχέση. Αυτό που φαίνεται είναι ότι οι αρχικές συμβουλές για την πρακτική άσκηση είχαν πλέον αποκτήσει κόστος.
Ο Κύριος Γενναιόδωρος ξεκίνησε με γνώσεις να προσφέρει. Στην πορεία χρειάστηκε και το πορτοφόλι του.
