Βγήκα από το σπίτι γιατί δεν άντεχα να ακούω την κοπέλα μου με έναν άλλον άντρα. Ύστερα σκέφτηκα ότι την είχα αφήσει μόνη μαζί του και ξαναμπήκα. Μου είχε ζητήσει να είμαι κοντά για να νιώθει ασφαλής. Είχα πει ναι και σ’ αυτό.
Εκείνη την ώρα, όμως, μετάνιωνα ήδη για το πρώτο ναι. Για την ίδια τη συνάντηση.
Είχαμε ξαναμιλήσει για το ενδεχόμενο να βάλουμε κι άλλους στη σεξουαλική μας ζωή. Εγώ ήμουν θετικός, αρκεί να συμμετείχα. Ένα τρίο, κάτι που θα ζούσαμε μαζί. Το είχα ξεκαθαρίσει: δεν ένιωθα άνετα με το να κάνει σεξ με κάποιον άλλον χωρίς εμένα. Αυτή η διαφορά είχε σημασία για μένα από τότε που όλα ήταν απλώς κουβέντες.
Κάποια στιγμή μου μίλησε για μια φαντασίωσή της. Ήθελε να κανονίσω εγώ μια συνάντηση με έναν άντρα που θα την πλήρωνε για σεξ. Και συμφώνησα. Ακόμα δεν καταλαβαίνω καλά γιατί, αφού ήξερα πως δεν θα μου άρεσε. Ήθελα να την κάνω χαρούμενη, να ανταποκριθώ κι εγώ στις δικές της επιθυμίες, όπως εκείνη στις δικές μου. Έτσι βρέθηκα να δέχομαι κάτι που δεν ήθελα.
Λίγες εβδομάδες μετά, ήρθε εκείνο το βράδυ. Με πόνεσε ακόμα και το να τη βλέπω να ετοιμάζεται για τον άλλον, πριν φτάσει. Όταν ξεκίνησαν, τους άκουγα από το άλλο μέρος του σπιτιού. Ήταν στοματικό σεξ, αλλά αυτό δεν το έκανε λιγότερο σημαντικό για μένα. Η γυναίκα που αγαπούσα ήταν με έναν άγνωστο στο κρεβάτι μας, κι εγώ προσπαθούσα να κρατηθώ.
Ήθελα να το σταματήσω. Είχα άγχος, ήμουν έτοιμος να βάλω τα κλάματα, αλλά δεν ήξερα πώς να διακόψω κάτι που είχα βοηθήσει να κανονιστεί. Βγήκα για λίγο έξω, για να μην ακούω. Μετά ανησύχησα που την είχα αφήσει μόνη και γύρισα. Μέσα δεν άντεχα, έξω δεν ησύχαζα.
Από τότε οι ήχοι γυρίζουν συνέχεια στο μυαλό μου. Δεν έχω κοιμηθεί. Μαζί με τη στενοχώρια νιώθω και μια ταπείνωση που δυσκολεύομαι να εξηγήσω, γιατί κάθε φορά σκοντάφτω στην ίδια σκέψη: εγώ το δέχτηκα. Ήξερα ότι δεν θα το ευχαριστιόμουν. Κι όμως είπα ναι.
Όταν μιλήσαμε, με διαβεβαίωσε ότι είμαστε ο ένας για τον άλλον και ότι δεν θα το ξανακάνουμε. Είχα ανάγκη να το ακούσω. Είχα όμως ανάγκη και να της πω πόσο με πόνεσε, χωρίς η συζήτηση να τελειώνει στο ότι είχα συμφωνήσει.
Για εκείνη ήταν μια συναλλαγή, σεξ χωρίς συναισθήματα. Προσπαθούσε να μου εξηγήσει ότι δεν σήμαινε τίποτα. Δεν της έλεγα ότι τον ερωτεύτηκε. Της έλεγα ότι για μένα είχε σημασία αυτό που άκουγα να συμβαίνει. Το ότι δεν ένιωθε κάτι γι’ αυτόν δεν μπορούσε να σβήσει τη βραδιά.
Παραδέχτηκε μάλιστα ότι, αν ήμουν εγώ με άλλη γυναίκα, μάλλον θα ένιωθε όπως εγώ. Γι’ αυτό μου ήταν ακόμα πιο δύσκολο να δεχτώ ότι δεν καταλάβαινε πόσο είχα πονέσει. Της είπα ότι δεν της έριχνα το φταίξιμο για κάτι που είχα δεχτεί. Αλλά το να αναλαμβάνω την ευθύνη μου δεν σήμαινε ότι έπαυα να πονάω.
Συμφωνήσαμε να μην ξαναγίνει. Εγώ χρειάζομαι ακόμα χρόνο για ό,τι έγινε ήδη. Εκείνη προσπαθεί να με καθησυχάσει για τη σχέση μας, κι εγώ προσπαθώ ακόμα να της εξηγήσω γιατί δεν έχω κοιμηθεί.
