Όταν πρότεινα στην κοπέλα μου να βρούμε μια μέση λύση για το σεξ, πίστευα ότι έψαχνα κάτι που θα μας έκανε και τους δύο χαρούμενους. Εκείνη όμως το κατάλαβε αλλιώς: θα κάναμε σεξ όποτε ήθελε και τις υπόλοιπες φορές απλώς θα το ανεχόταν για χάρη μου. Μόλις το άκουσα έτσι, κόλλησα. Δεν ήθελα να κάνει σεξ μαζί μου χωρίς να το θέλει. Αλλά δεν ήξερα και πώς να της εξηγήσω τι μου λείπει, χωρίς να ακούγεται σαν να της ζητάω ακριβώς αυτό.
Είμαστε και οι δύο 24, μαζί εδώ και πέντε χρόνια. Γνωριστήκαμε στο πανεπιστήμιο και είναι η πρώτη σοβαρή σχέση και για τους δυο μας. Για δύο χρόνια μέναμε στο ίδιο φοιτητικό κτίριο, αλλά με ξεχωριστά δωμάτια και συγκατοίκους. Μετά γυρίσαμε ο καθένας στο πατρικό του για σχεδόν έναν χρόνο. Λόγω δουλειάς βρισκόμασταν κυρίως τα Σαββατοκύριακα και συνήθως κάναμε σεξ όταν συναντιόμασταν. Τις καθημερινές ανταλλάσσαμε ερωτικά μηνύματα και φωτογραφίες. Η απόσταση δεν μας είχε κόψει την όρεξη.
Πέρσι μετακομίσαμε σε δικό μας σπίτι οι δυο μας. Ήξερα ότι θα χρειαζόταν χρόνος για να συνηθίσουμε. Είχαμε μαγείρεμα, ψώνια, τις καθημερινές υποχρεώσεις ενός σπιτιού. Δεν περίμενα να τα αφήνουμε όλα για το σεξ. Περίμενα όμως πως, όταν βρίσκαμε χρόνο, θα το θέλαμε ακόμα και οι δύο.
Τελικά φτάσαμε να κάνουμε σεξ περίπου μία φορά τον μήνα. Κι όταν γινόταν, δεν ένιωθα την ίδια σιγουριά όπως παλιά. Μερικές φορές τελείωνα νωρίτερα απ’ όσο ήθελα. Εγώ δεν το ευχαριστιόμουν ιδιαίτερα και αναρωτιόμουν αν το ευχαριστιόταν εκείνη. Μετά λέγαμε πως μας είχε λείψει και πως έπρεπε να το ξανακάνουμε σύντομα. Κι ύστερα περνούσαν πάλι εβδομάδες.
Όταν έκανα κίνηση, συχνά ήταν κουρασμένη από τη δουλειά ή δεν είχε διάθεση. Άρχισα να φοβάμαι ότι δεν με έβρισκε πια ελκυστικό. Της το είπα και με διαβεβαίωσε ότι δεν ήταν αυτό. Παρ’ όλα αυτά, δυσκολευόμουν να νιώσω σίγουρος όσο η ερωτική μας ζωή έμενε ίδια.
Είχαν λιγοστέψει και τα φιλιά. Εγώ ένιωθα όλο και περισσότερο σαν συγκάτοικος, αν και αυτή τη σκέψη την κρατούσα κυρίως για μένα. Δουλεύουμε και στον ίδιο χώρο: πηγαίνουμε μαζί στη δουλειά, τρώμε μαζί το μεσημέρι, περνάμε τη μέρα ως συνάδελφοι και επιστρέφουμε σπίτι για μαγείρεμα και ψώνια. Ήμασταν συνέχεια μαζί, αλλά σπάνια ένιωθα ότι είχαμε χρόνο ως ζευγάρι.
Προσπάθησα να αφιερώσω περισσότερο χρόνο σ’ εμάς. Να βγαίνουμε ραντεβού, να δείχνω τρυφερότητα χωρίς να προσπαθώ απαραίτητα να ξεκινήσω σεξ. Αυτό βοήθησε. Τώρα νιώθω καλύτερα μέσα στη σχέση μας. Είναι όμορφη, καλή μαζί μου, με στηρίζει και χαίρομαι την παρέα της. Το σεξ όμως παρέμεινε περίπου στη μία φορά τον μήνα.
Όταν τη ρώτησα αν σκέφτεται το σεξ τις υπόλοιπες μέρες, μου είπε πως όχι ιδιαίτερα. Μου είπε επίσης ότι δεν το θεωρεί τόσο σημαντικό. Αυτό με δυσκόλεψε, γιατί πίστευα ότι εξακολουθούσαμε να το βλέπουμε με παρόμοιο τρόπο, απλώς είχαμε μπλέξει με την καθημερινότητα. Εγώ θα ήθελα μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Όταν περνάει πολύς καιρός χωρίς σεξ, νιώθω ότι μου λείπει κάτι σημαντικό, όσο καλά κι αν είμαστε στα υπόλοιπα.
Προσπαθώ να της το πω χωρίς να την πιέζω. Η απάντησή της όμως με έκανε να καταλάβω πόσο διαφορετικά μπορεί να ακούγεται ένας συμβιβασμός στον άνθρωπο που του ζητούν να κάνει περισσότερο σεξ. Αγαπώ τη ζωή μας μαζί. Ακόμα δεν ξέρω ποια θα μπορούσε να είναι η μέση λύση, αν για εκείνη σημαίνει να κάνει κάτι που δεν θέλει.
