Ωπα, ο κόσμος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Εκεί όπου μπορείς να μάθεις για την κβαντική φυσική, αλλά και –παράπλευρα– τα λεπτά σημεία του να καταλήξεις… «ζαχαρομπαμπάς». Μια ιστορία τόσο παλιά όσο και τα φοιτητικά δάνεια, ξετυλίγεται όταν ένας καλοπροαίρετος μέντορας συναντά έναν φοιτητή με έφεση στην οικονομική σταθερότητα και αμφίβολες επιλογές ζωής.
Το σκηνικό: Φοιτητική ομάδα με… σπόνσορα
Ο πρωταγωνιστής μας –ας τον ονομάσουμε «Κύριο Γενναιόδωρο»– περιπλανιόταν στα νερά της φοιτητικής δικτύωσης με όλη τη χάρη μιας γάτας σε καυτό τσίγκο. Προσφέρθηκε αθώα να γίνει μέντορας, με την καλή πρόθεση ενός δασκάλου του κατηχητικού.
Μόνο που, χωρίς να το καταλάβει, άνοιξε το κουτί της Πανδώρας: το «δώσε μου λεφτά και θα σου δώσω… καλά, καταλαβαίνεις».
Το πρώτο «αθώο» αίτημα
Μια φορά κι έναν καιρό (δηλαδή πριν μερικά μεσημεριανά ραντεβού), μια φοιτήτρια με μάτια που έλαμπαν απευθύνθηκε στον Κύριο Γενναιόδωρο για συμβουλές σχετικά με μια πρακτική άσκηση. Κωδικός, φυσικά, για: «Σε παρακαλώ βοήθησέ με να αποφύγω τα πολλαπλά μηνύματα απόρριψης».
Ο Κύριος Γενναιόδωρος, καλόκαρδος καθώς ήταν, είπε «ναι». Και κάπου εκεί, η γραμμή μέντορα – σπόνσορα έγινε θολή σαν καφές χωρίς γάλα.
Η ολίσθηση
Στην αρχή ήταν κάτι μικρό: ένας καφές, ένα γεύμα, μια «συμβουλή». Σύντομα όμως, οι «ευχαριστίες» άρχισαν να συνοδεύονται από υπαινιγμούς, βλέμματα και αιτήματα που θύμιζαν περισσότερο τραπεζικό λογαριασμό παρά μαθησιακή πορεία.
Ο μέντορας μετατράπηκε –άθελά του– σε «sponsor». Κι ο φοιτητής σε επαγγελματία στο να ανακαλύπτει νέους τρόπους να μεταφράζει τη φράση «σε καθοδηγώ» σε «σε πληρώνω».
Συμπέρασμα
Το έπος του Sugar Daddy δεν είναι πάντα χολιγουντιανή ταινία. Μερικές φορές είναι απλώς ένα μπέρδεμα καλής πρόθεσης και κακής εκμετάλλευσης.
Ηθικό δίδαγμα; Αν σκοπεύεις να γίνεις μέντορας, φρόντισε να ξεκαθαρίσεις από την αρχή αν μιλάμε για… συμβουλές ζωής ή για συνδρομή «premium».