Το βράδυ της Παρασκευής είχε πάει πολύ όμορφα. Όταν πέσαμε στο κρεβάτι, πήρα την πρωτοβουλία να έρθουμε ερωτικά κοντά, αλλά εκείνος δεν κατάφερε να διατηρήσει τη στύση του. Όταν συμβαίνει αυτό, σταματάει. Όσο κι αν προσπαθώ να τον καθησυχάσω, μοιάζει να μη με ακούει. Λέει ότι με απογοητεύει κι εγώ τον κρατάω αγκαλιά και του λέω πως δεν ισχύει.
Εκείνο το βράδυ μιλήσαμε επιτέλους πιο ανοιχτά. Μου είπε ότι δεν καταλαβαίνει γιατί αρέσει τόσο πολύ στον κόσμο το σεξ. Για εκείνον είναι πίεση, σχεδόν αγγαρεία.
Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι δεν περιμένω κάποια επίδοση. Μου αρέσει να είμαστε κοντά, να μοιραζόμαστε κι αυτή την πλευρά μας, έστω για λίγο. Δεν χρειάζεται να πετύχει κάτι για να τον θέλω. Εκείνος είπε ότι νιώθει πιο κοντά μου όταν είμαστε έτσι, αγκαλιασμένοι, και μιλάμε ανοιχτά. Αυτή είναι για εκείνον η πιο βαθιά οικειότητα.
Το καταλάβαινα, γιατί κι εγώ ένιωθα κοντά του. Θέλω όμως να έχουμε και ερωτική σχέση, κι ήλπιζα να βρούμε κάπου μια μέση λύση. Δεν του αρέσει να μου προσφέρει στοματική επαφή, σπάνια με αγγίζει ερωτικά με τα χέρια και δεν παίρνει πρωτοβουλία. Του δίνω την προσοχή που εύχομαι να έπαιρνα κι εγώ.
Έκλαιγα κι εκείνος με κρατούσε αγκαλιά και ζητούσε συγγνώμη. Είχαμε πει τόσα, αλλά δεν είχα αναφέρει το βοήθημα αυτοϊκανοποίησης που είχα βρει νωρίτερα. Ένα κομμάτι μου περίμενε μήπως το ανέφερε μόνος του, αφού μιλούσαμε τόσο ανοιχτά. Δεν το έκανε.
Την επόμενη μέρα περάσαμε από το σπίτι του για πράγματα που χρειαζόταν, επειδή έκανε κάποιες δουλειές στο δικό μου. Όταν βγήκε έξω, έμεινα και ξαναέψαξα το δωμάτιό του. Δεν καμαρώνω γι’ αυτό. Βρήκα άλλο ένα ερωτικό βοήθημα, ένα ομοίωμα γλουτών σε φυσικό μέγεθος. Το πρώτο έμοιαζε να είχε χρησιμοποιηθεί από τότε που το είχα δει την Παρασκευή το πρωί.
Άρχισα να βάζω τις ώρες στη σειρά. Στο ενδιάμεσο είχε πάει σπίτι μόνο μετά τη δουλειά την Παρασκευή, για ντους και να μαζέψει πράγματα. Υποψιάστηκα ότι το είχε χρησιμοποιήσει πριν έρθει σε μένα. Δεν μπορούσα να το ξέρω, ούτε αν σχετιζόταν με όσα έγιναν στο κρεβάτι. Παρ’ όλα αυτά, συνέχιζα να τα συνδέω.
Πέρασα μεγάλο μέρος του πρωινού κλαίγοντας. Κι όμως, το Σαββατοκύριακο είχε και τόση τρυφερότητα, φλερτ και φροντίδα. Τον κοιτούσα και δεν έβρισκα το κουράγιο να ανοίξω μια κουβέντα που φοβόμουν ότι μπορεί να μας χωρίσει.
Δεν του έχω πει τι βρήκα. Θέλω να μείνω και σκέφτομαι να φύγω. Τον αγαπώ. Ακόμα δεν ξέρω πού χωράνε οι δικές μου ανάγκες.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




